Gistermorgen hadden wij weer onze maandelijkse gebedsochtend voor de vervolgde vrouwen.
(Zie info: Women tot Women van Open Doors)
Het leed van deze vrouwen raakt een ieder van ons groepje iedere keer opnieuw.
Soms zitten er echter hele bijzondere verhalen tussen.

Zo ook deze keer.
Mocht je je ooit afvragen of gebeden worden verhoord, dan is dit verhaal wel het bewijs daarvan.

 

Een Islamitische vrouw was christen geworden.
Vanaf dat moment keerden zowel haar man als haar familie zich tegen haar en lieten haar compleet links liggen.
Ze waren allemaal erg boos op haar en wilden pas weer contact met haar als zij zou terugkeren naar de Islam.

Maar deze vrouw begon te bidden en ze bad voor haar man, haar familie en haar land.
Deze vrouw werd een vrouw van gebed en ondertussen deelde zij het evangelie van Jezus Christus met wie zij kon.
Na een aantal jaren werd haar gebed verhoord en kwam haar man tot geloof in Jezus Christus.
Vanaf toen vertelden zij samen over de liefde van God voor alle mensen.

Maar haar familie wilde nog steeds niets van haar weten, ze waren nog steeds boos.
Maar christenen om haar heen baden met haar mee om verandering in de houding van haar familie.
Na twee jaar mocht zij op bezoek komen bij haar familie.
In het huis van haar familie was een neefje, die al sinds zijn kindertijd voortdurend pijn in zijn been had.
De vrouw, die de kracht van het gebed kende, vroeg of zij voor hem mocht bidden en na haar gebed was de jongen volkomen pijnvrij en genezen.
Dit wonder maakte zo’n grote indruk op haar familie dat ook zij tot geloof kwamen.
En uit deze familie is een huiskerk gegroeid.

Heel vaak zijn de verhalen zeer schrijnend, vol verdriet en leed, moeiten, zorgen enz.
Wat is het geweldig dat ook deze verhalen er zijn.
Verhalen van verhoorde gebeden.
Verhalen van wonderen.

Wat een aansporing om te blijven bidden!
Wat een aansporing misschien om te gaan bidden voor deze vervolgde vrouwen!

Maar misschien ook wel een aansporing om te blijven bidden voor heel dichtbij, voor in je eigen gezin misschien wel of je eigen familie.
God hoort en verhoort onze gebeden ongeacht waar ze vandaan komen.
Dat dit verhaal ook een bemoediging mag zijn voor jou als je misschien al heel lang bid voor iemand die je zo lief en dierbaar is, maar die de Here Jezus niet kent.
Blijf bidden en heb vertrouwen, net als deze vrouw.

 

 

God zegene je en je gebeden.

 

 

                                                 

 

Afgelopen weekend er even lekker uit geweest samen met mijn man.

Samen heerlijk naar een hotelletje in Noordwijk.

Niets moeten, bergens voor hoeven te zorgen, alleen genieten.

 

Het weer viel reuze mee.

Wel heel veel wind, maar dat is juist wel lekker op het strand en langs de boulevard.

 

 

 

 

 

We hebben zowel in Noordwijk als in Katwijk heerlijk gewandeld, al werden we soms bijna gezandstraald.

Maar, ach ja, we zijn natuurlijk ook niet veel gewend.

Maar het was heerlijk om zo even weg te zijn na alles.

 

Deze week is Bram nog vrij en daarna begint er eigenlijk een 'ander leven'.

Alleen de zaak in Ermelo hebben we nu nog en één van onze zonen werkt daar nu zijn laatste week.

Dan valt voor hem het doek in Ermelo en zal Bram het alleen gaan doen met voor een aantal uurtjes een parttimer.

 

Wat kan er soms toch veel gebeuren in korte tijd.

Wat komt het toch steeds weer aan op vertrouwen hebben in Hem in Wiens hand ons leven is geborgen, dus ook alle situaties en alle dingen die gebeuren.

Wat is het belangrijk om te blijven zien op de hoop die we hebben in en door Hem.

Nee, het is niet altijd even makkelijk; regelmatig heb ik mezelf daarin de laatste tijd tot de orde roepen.

Maar Hij is getrouw, Hij zorgt voor mij, voor ons en Hij zal dat blijven doen.

 

Op Internet kwam ik een mooie uitspraak tegen.

 

'Zorgen kunnen een heleboel dingen met je doen;
 Gebeden kunnen een heleboel dingen voor je doen.'

 

En daarin ligt een belangrijk deel onze verborgen kracht, in onze gebeden, in de tijd die we doorbrengen met Hem.

 

 

Moe van alle zorgen,
van alle dingen

die hebben plaatsgevonden,

ga ik naar U,

net zolang totdat ik
opnieuw de rust en vrede

heb weer gevonden.

 

Het ene moment ben ik stil
en het andere vertel ik U alles

wat mij zo bezighoudt.
En al spring ik daarbij soms

van de hak op de tak,

dank U wel, dat dat kan en mag,

dat U mij daar niet van weerhoudt.

 

Heer, het is zo fijn om te weten

dat U mij, in deze wirwar van gevoelens,

gedachten en woorden, verstaat.

Hoe moeilijk ik soms ook kan verwoorden
wat ik toch precies bedoel,

U kent mijn hart

en U weet wat er in mij omgaat.

 

En dat alleen al, lieve Vader,

brengt rust en vrede

in mijn onrustige hart.

En zo zoek ik U telkens op

om bij U tot rust te komen
en vrede te vinden

in alles wat mij soms zo verwart.

 

 

 

 

 

 

 

Lieve
Elisha Naomi

Nog voor ik je had gezien,
was mijn hart al diep ontroerd,
maar nu, nu schiet mijn gemoed steeds vol
telkens wanneer ik aan je denk.

Je bent zo bijzonder!
Zo kunstig geweven,
zo wonderlijk bereidt door Zijn hand;
zo’n kostbaar geschenk.

Lieve, kleine meid,
je bent de dochter
van mijn zoon,
en ik, ik mag jouw oma zijn.

Voor altijd zal ik van je houden
en altijd mag je bij mij komen.
En zolang als God mij het leven geeft,
zal ik er altijd voor je zijn.

Maar,
lieve Elisha Naomi,
boven alles is mijn gebed,
dat jij Hem,
die jou geschapen heeft,
eens zal aannemen
als jouw Heiland en Heer
en je uit zal groeien
tot een vrouw
die leeft tot Zijn glorie
en eer.

Vergeet daarin nooit
de betekenis van je eerste naam:
God is je Helper,
Hij zal er altijd voor je zijn.
In tijden van vreugde,
in tijden van verdriet;
of je nu al groot bent
of nog heel erg klein.

Zo bid ik
Zijn zegen over jouw leven;
Zijn Naam
leg ik op jou.
Opdat je eens zal weten
hoeveel Hij
van je hou.

 

Liefs je omi,
Rita

 

 

 

 

 

Mijn hart is diep ontroerd
en mijn gemoed schiet vol
als ik alleen al aan haar denk.
Heer, ik heb geen woorden
die weer kunnen geven
wat ik diep van binnen voel.

Ik kijk omhoog,
ik wil U danken voor dit kostbare
en prachtige geschenk.
En daar woorden mij ontbreken,
geef ik U mijn woordeloos gebed.
Want U weet wat in mij leeft
en U weet wat ik bedoel.

 

 

 

 

Gisteravond laat is onze kleindochter geboren.

Snel zijn we nog even naar het ziekenhuis gereden om onze kinderen te feliciteren en ons kleine wondertje even te bekijken en in de armen te sluiten.

Wat een prachtig kindje!

Welk een wonder, steeds opnieuw.

 

Heer, U bent groot; U bent goed.

Dank U wel, dat alles goed gegaan is, zowel met onze Dionne als met ons kleinkind.

Dank U wel, voor dit grote geschenk.

Ik prijs Uw Naam!

 

- Amen -

 

 

 

 

Elisha Naomi

 

3900 gram

50 cm

 

 

 

 

en een trotse, ontroerde oma.

 

 

Hoe groot zijt Gij!

 

 

 

Gistermorgen kwamen we voor het eerst in het nieuwe jaar weer bijeen als vrouwengroep.

Na even bijgekletst te hebben hebben we geluisterd naar een studie van Bert de Haan  'Waakt over uw hart'.

Een geweldige studie over waarom het zo belangrijk is van het waken over je hart.
Het was een indringender boodschap.
Het gaf ons even een kijkje in het hart van ons mensen, hoe arglistig het wel niet is en geneigd tot allerlei kwaad.

 

Ik heb hiervan een samenvatting gemaakt, enerzijds om dat ik het zo beter onthoud, maar ook om het nog eens na te kunnen lezen.

 

 

 

Juist nu er van alles gaande is in deze wereld is het meer dan ooit van belang dat we geworteld zijn in Christus, dat we op Hem leunen, want alleen dat kan ons staande houden in de tijd die komt.

In Mattheüs 5:8 staat: ‘Zalig zijn de reinen van hart, want zij zullen God zien.’
Met andere woorden, als ons hart onrein is, zullen we God niet zien.

En Psalm 24:3,4 zegt: ‘Wie zal de berg van de HEERE beklimmen?

                                     Wie zal staan in Zijn heilige plaats?
                                     Wie rein is van handen en zuiver van hart, 
                                     wie zijn ziel niet opheft tot wat vals is, en niet bedrieglijk
                                     zweert.

De priester moesten vroeger eerst zichzelf reinigen, hun handen en voeten, voordat zij God konden ontmoeten. (Exodus 30:18-21)
Aan onze handen kleeft van alles.
Bijvoorbeeld, als we een moord begaan, kleeft er bloed aan onze handen.
Zo bevuilen we onze handen met wat we doen.
En met deze bezoedelde handen zegenen we soms gewoon anderen, in plaats van dat we ze eerst gereinigd hebben.

Psalm 15:1-3 - HEERE, wie zal verblijven in Uw tent?
                        Wie zal wonen op Uw heilige berg?
                        Hij die oprecht wandelt en gerechtigheid beoefent,
                        die met zijn hart de waarheid spreekt.
                        Die met zijn tong niet lastert,
                        zijn vrienden geen kwaad doet
                        en geen smaad jegens zijn naaste op de lippen neemt.

De woorden van Jacobus 4:8b (Reinigt uw handen, zondaars, en zuivert uw harten, gij, die innerlijk verdeeld zijt) zijn niet gericht aan ongelovigen, maar aan ons de gelovigen.
Innerlijk verdeeld, onrein vraagt om bekering.

Jeremia 4:3,4a - Want zo zegt de HERE tot de mannen van Juda en tot Jeruzalem: 
                           ontgint u nieuw land en zaait niet tussen de doornen;
                           besnijdt u voor de HERE en doet weg de voorhuid van uw hart

Ontgin u nieuw land; nieuw terrein in bezit nemen.

Er kan een voorhuid voor ons hart zitten, waardoor ons hart onbereikbaar wordt.
God sloot met Abraham een verbond, Hij zou hen nieuw land geven en als teken daarvan moest iedereen zich laten besnijden.
De besnijdenis is het kenmerk van Gods volk en is ook exclusief voor Gods volk.
Zo moet ons hart besneden worden en exclusief voor God worden.

Jeremia 17:9,10 - Arglistig is het hart boven alles, ja, verderfelijk is het; wie kan 
                            het kennen?
                            Ik, de HERE, doorgrond het hart en toets de nieren, en dat, om aan
                            een ieder te geven naar zijn wegen, naar de vrucht zijner daden.

 

Deze tekst spreekt over de arglistigheid van ons hart.
Het hart van de mens is gemeen, doet zich anders voor.
Maar God doorgrond het; Hij kent onze diepste motieven.
Als Hij Zijn licht er op geeft, komt de duisternis boven.
Arglistig zorgt voor bedekking.
‘Heer, maak mij bekent wat er in mij leeft!’

Wat omvat ons hart eigenlijk.
Ons hart is het centrum, ons innerlijk met al zijn verborgenheden.
Het omvat de complete mens, geestelijk, psychisch, …

‘Geef Mij je hart,’ zegt God.
Mijn totale ‘Ik’ wil Hij hebben en God heeft dan een nieuw hart voor mij.

Er zijn 3 redenen waarom we ons hart moeten bewaren boven alles.

1. Het allerbelangrijkste; de oorsprong van het leven komt hieruit voort.

Waar investeer je in?
Wat onderhoud je het beste?
Waar ligt je focus?
Spreuken 4:23 zegt: Behoed uw hart boven al wat te bewaren is,
                                 want daaruit zijn de oorsprongen des levens.
Investeer in je hart!

2. Uit de overvloed des harten spreekt de mond. (Mattheüs 12:34 SV)

Met andere woorden, wat in mijn hart is komt eruit.
Wat verborgen is, komt er uit, boosheid, geïrriteerdheid.
Bijvoorbeeld als je boos bent op iemand, dan komen dingen van vroeger ineens weer boven: toen deed je ook …
Dus als het hart gevuld is met de heerlijkheid van God, is dat wat er uit komt.
Het hart is het reservoir van het lichaam en de mond is de overloop.

3. Uit het hart komen de kwade overleggingen van de mens

Marcus 7:21-23 - Want van binnenuit, uit het hart van de mensen, komen voort
                            kwade overwegingen, alle overspel, ontucht, moord, diefstal,
                            hebzucht, allerlei kwaadaardigheid, bedrog, losbandigheid,

                            afgunst,  lastering, hoogmoed, dwaasheid; al deze slechte

                            dingen komen van binnenuit en verontreinigen de mens.

Wie mochten er bij God komen?
Zij die rein zijn en niet onrein.

Hieraan kunnen zien hoe belangrijk het is om aan ons hart werken voor God.

In Mattheüs 5 wijst Jezus 19 gebieden aan die te maken hebben met het hart.
Eén daarvan is niet alleen horen, maar ook doen.
Jezus spreekt heel indringend over de voorwaarde voor het zien van Gods koninkrijk, namelijk: doen.

Vergeef, verzoen, maak het in orde.
Het is van levensbelang.
Laat geen wortel van bitterheid opkomen (het hart achter de voorhuid).
Niet uitgesproken dingen leiden tot negativiteit.

Hebreeën 12:14 zegt: ‘Jaag naar de vrede met allen.’
Geen vergeving vragen brengt een bittere wortel voort waardoor velen worden besmet.
Daarom is tijdige verzoening zo belangrijk.

Laat het hart niet verharden.
Trots en niet vergeven verharden het hart.
Zie het verhaal van de slaaf en de meester in Mattheüs 18.
Doordat de slaaf weigerde te vergeven, werd de meester boos.
Zo wordt God ook boos op mensen die niet willen vergeven.
De slaaf werd overgegeven in de handen van de folteraars.
De folteraars zijn de demonen waar we aan losgelaten worden.

De andere kant is de voet van het kruis waar we vergeving ontvangen.
Waar God zegt: ‘Ik hou van jou.’
En dit moeten we doorgeven en doen.
Dan wordt het har schoon.
Het proces van infectie stopt en de bittere wortel gaat eruit.
Dan kunnen we God zien.

God wil in ons huis komen.
God wil, het ligt aan ons voor.

 

 

Naar: Waakt over uw hart

Van: Bert de Haan

 

 

 

 

 

Jezus, hoop van de volken,
Jezus, trooster in elk verdriet;
U bent de bron van hoop die God ons geeft.
 

Jezus, licht in het duister,
Jezus, waarheid die overwint;
U bent de bron van licht die in ons leeft.
 

U overwon in elke nood,
U brak de banden van de dood.
 

Refrein:
U bent de hoop in ons bestaan.
U bent de rots waarop wij staan.
U bent het licht waardoor de wereld God kan zien.
U won van de dood, droeg onze pijn.
Nu mogen wij dicht bij U zijn.
Jezus de hoop, levend in ieder die gelooft.
Heer, ik geloof...

 

 

 

 

 

Het nieuwe jaar is alweer een week oud.

Voor sommigen is het gewone dagelijkse leven alweer begonnen, maar bij anderen door vakantie van de kinderen misschien nog niet echt.

Voor ons begint dit nieuwe jaar in ieder geval anders dan andere jaren.

Voorgaande jaren was balanzen het eerste wat mijn man moest doen op 2 januari, maar nu was het de zaak leeghalen.

Alles moest eruit; eigenlijk kun je wel zeggen dat de zaak volledig gestript moet worden.

Inmiddels is dit bijna gebeurd.

Zelfs de luifel ligt er af en het is een trieste aanblik.

Bijna dertig jaar van ons leven ligt hier.

We hebben er nog boven gewoond, zoals nu onze tweede zoon er boven woont.

Het wiegje van onze oudste zoon heeft hier gestaan en heel binnenkort zal, zo de Here wil, er opnieuw een gevuld wiegje staan, maar nu met onze kleindochter erin. (van onze tweede zoon)

Een raar begin eigenlijk van dit nieuwe jaar.

We zijn de jaren weleens beter begonnen moet ik zeggen.

En toch ...

 

Het spreekwoord zegt: 'Een goed begin is het halve werk.'

Menselijker wijs gesproken zou je zeggen dat dit jaar niet zo best begonnen is: allebei ziek, de zaak weg, gister stopte mijn auto onderweg er ook nog mee (is opgehaald door de garage).

En toch ...

 

En toch is dit jaar goed begonnen, want onze hemelse Vader was er bij!

En als Hij erbij is, begnt een jaar altijd goed, ongeacht wat er allemaal gebeurt.

Hij is onze Hoop.

Door Hem hebben we uitzicht.

Met Hem kunnen we verder, wat de toekomst ook brengen zal.

Als we zouden blijven kijken naar wat weggevallen is of is misgegaan, dan zakt de moed je in de schoenen, maar als we onze blik op Hem gericht houden, dan zal het ons niet aan moed ontbreken.

 

En zo is God onze hulp, onze kracht, onze hoop.

In elk hoogte punt, in elk dieptepunt, maar ook als alles even gewoon zijn gangetje gaat, is God erbij en zorgt Hij voor ons.

Zo wil Hij er ook voor jou zijn.

 

Ik weet niet hoe jou jaar is begonnen.

Misschien zeg je wel, mens, je moest eens weten hoe ik er voor staat!

Daar zijn die paar dingen van jou peanuts bij.

Ik geloof dat graag; ik besef dat er vele mensen zijn die wanhopig zijn en niet weten hoe ze verder moeten.

De situatie in de wereld, wordt er niet bepaald beter op.

De nood is groot.

De rijken worden rijker, de armen armer.

De vervolging neemt toe, honger, oorlogen en geweld kleuren het dagelijks nieuws.

En de vele schrijnende situaties die er zijn in de gewone gezinnen komen dan nog niet eens in beeld.

 

En toch ...

Ik wil dit niet goedkoop laten klinken, maar God is er bij!

Echt waar.

Hij ziet waar je doorheen gaat en ik geloof dat het op de één of andere manier past in Zijn plan.

Nee, begrijpen doe ik het niet.

Ik begrijp er niets van hoe God dit allemaal aan kan zien, maar ik geloof met heel mijn hart dat Hij een plan heeft, een doel heeft met alles wat er in de wereld gebeurd en wat er gaande is.

Hij ziet immers het hele plaatje.

Hij weet wat er is gebeurd, Hij weet wat er op dit moment speelt in het leven van een ieder van ons, en hij weet wat wat er nog te gebeuren staat en in dit alles is Hij in controle.

En dat geloof ik.

En dat geeft mij hoop en mag ook jou hoop geven.

Hij is Heer!

Hij is de Almachtige, de Schepper van hemel en aarde en alles is in ZIjn hand en onderworpen aan Hem!

 

Als ik de verhalen lees van onze vervolgde broers en zussen, hun vaste geloof en vertrouwen in God, dan is dat een bemoediging en geeft dat hoop.

Als ik de verhalen hoor en lees van hen die door ernstige ziekten heen en op hun sterfbed getuigen van die God van Liefde, en rotsvast vertrouwen op Hem, dan geeft dat hoop.

Als ik hun innerlijke kracht zie, zie ik God in hen.

Zij zijn de getuigen van God die in elke omstandigheid aanwezig is en dat geeft wat een ieder nodig heeft.

 

Hebreeën spreekt van een wolk van getuigen die rondom ons is, zo zijn er ook nu mensen die voor ons deze wolk van getuigen zijn.

Laten we net als hen onze ogen gericht houden op Jezus, die ons in de weg van het geloof is voorgegaan.

Als we op onze omstandigheden blijven kijken, onze aandacht richten en vestigen op alles wat niet goed gaat, niet goed is, alle ellende, oorlogen etc., dan kun je op een gegeven moment niet meer verder.

Dan ga je daar aan onderdoor.

Dan wordt je hoop je ontnomen, gerooft.

Maar wie de Here verwachten putten nieuwe kracht.

Zij varen op met vleugelen als arenden; zij lopen, maar worden niet moede; 

zij wandelen, maar worden niet mat.

Weet je het niet?

Hij geeft de vermoeide kracht en Hij vermeerdert de sterkte van wie geen krachten heeft.

Jongeren zullen moe en afgemat worden, jonge mannen zullen zeker struikelen; maar wie de HEERE verwachten, zullen hun kracht vernieuwen, zij zullen hun vleugels uitslaan als arenden, zij zullen snel lopen en niet afgemat worden, zij zullen lopen en niet moe worden.

Ja, als we de Here blijven verwachten, zullen we steeds opnieuw kracht ontvangen.

 

 

Lieve Vader, U belooft nieuwe kracht als wij het van U verwachten.

Maar soms worden we zo in beslag genomen door onze omstandigheden, dat ons gezichtsveld vertroebeld is geraakt.

En onze moed en hoop, ons vertrouwen in U siepelt langzaamweg als zand tussen onze vingers.

Ik bid U, Vader, dat U opricht, hen, die moe en afgemat zijn.

Die het allemaal niet meer zien zitten.

Die, nog voor het jaar goed en wel begonnen is, al niet meer weten hoe ze (ook) dit jaar weer door moeten komen.

Lieve Vader, kom heel dicht bij hen, dat ze U weer zullen zien; dat hun ogen weer op U gericht zullen worden, dat ze het weer van U zullen verwachten en nieuwe kracht zullen ontvangen.

Geef moed en hoop, Vader, aan hen die moedeloos zijn en tot wanhoop gedreven.

Geef uitzicht aan hen wiens leven uitzichtsloos lijkt.

Geef liefde en geborgenheid aan hen die verstoten en afgewezen zijn.

Geef bevrijding aan hen die gevangen zijn, op welke wijze dan ook.

En geef genezing, Vader, aan hen die ziek zijn zijn.

Zo bid ik U, Vader, opdat dit jaar een jaar van Hoop zal zijn temidden van alle omstandigheden of van wat mensen ook zeggen of voorspellen.

Want in U is er altijd hoop en vooruitzicht.

Zegen zo ons allen, Vader, in de naam van Uw Zoon Jezus.

 

 - Amen -

 

 

 

                                Januari 2012

 

 

 

Goede voornemens!

 

 

In het hart van een man zijn veel plannen,
maar wat de HEER besluit (voorneemt) dat komt tot stand.

Spreuken 19:21

 

Ieder jaar horen we hetzelfde.

Miljoenen mensen nemen zich allerlei goede voornemens voor.

Maar na onderzoek blijkt dat de meesten al na één week weer terug vallen in hun oude gewoontes.

Hieruit blijkt dat de mens niet sterk genoeg is om zich, dat wat hij of zij met zichzelf heeft afgesproken, er aan te houden.

De reden dat het niet lukt kan verschillende oorzaken hebben.

Men is vaak niet genoeg gemotiveerd om vol te houden.

Het ontbreekt hen aan wilskracht, discipline of men heeft zijn doel te hoog gesteld.

Ik geloof dat het goed is om steeds weer 'goede' voornemens te maken.

We moeten ons niet laten ontmoedigen wanneer het ons niet is gelukt.

Gewoon de draad weer oppakken en opnieuw proberen: dat toont karakter.

Als kind van God is het zeker aan te raden om ook 'geestelijke' voornemens te “plannen”.

Schrijf ze op aan het begin van dit nieuwe jaar en houdt een dagboek bij.

Misschien vinden mannen, die ook “Woord voor deze Maand” ontvangen of
lezen, het raar om een dagboek bij te houden.

Maar is dit zo?

Als je kijkt naar David: hij schreef alles op, de mooie en minder mooie momenten van zijn leven, zijn relatie met God.

Zijn dagboek is voor ons tot op vandaag tot zegen.

 

Er zijn zowel goede als slechte voornemens.

Maar ik beperk mij dit keer bij het schrijven tot 'goede' voornemens.

Eén van die geweldige 'goede' voornemens wil ik graag met u delen.

Op het moment dat het verkeerd ging met de mens, had God de Vader Zich al voorgenomen om de mens te redden.

Zijn voornemen om de mens te redden was niet een jaarlijks terugkerend iets.

Nee, het was en is een eenmalig besluit en Zijn besluit staat vast.

Het was God Zelf die naar deze wereld kwam als de Zoon des Mensen om te sterven voor onze zonden, om de dood te overwinnen en weer op te staan uit de dood als de Zoon van God.

Het was Zijn voornemen om ons te zegenen met geestelijke zegeningen; om ons te vergeven van al onze zonden en verlossing te schenken door het bloed van Zijn
Zoon Yeshuah.

Uitverkoren, opdat wij heilig en onberispelijk zouden zijn voor Hem, opdat wij zouden zijn tot prijs van Zijn heerlijkheid.

De heerlijkheid van God is Zijn eigen doel en zij moet ook ons doel zijn in alles wat wij doen.

Wanneer u zich heeft voorgenomen om goede voornemens tot uitvoer te brengen voor dit jaar, stel uzelf dan een aantal vragen.

Ga samen met God aan de tafel zitten en neem u voor om uw hart te laten onderzoeken door de Heilige Geest.

Schrijf op wat Hij naar boven laat komen.

Wees resoluut in uw voornemens.

Misschien moet u wel iets in orde maken met een familielid, uw buren of een vriend, met het niet houden aan uw afspraken,enz.

Breng daar een verandering in.

Kleine zo onschuldig lijkende 'leugentjes' die binnengeslopen zijn, reken daar mee af. Schrijf ook een aantal geestelijk doelen op voor dit jaar.

Streef ernaar om je doelen te halen.

Wees standvastig en blijf trouw aan jezelf.

Je zult er profijt van hebben, wanneer je aan het einde van dit jaar terugkijkt, naar wat je hebt willen bereiken.

Voor mijzelf: Ik wil er zeker van zijn dat mijn leven vrucht zal dragen.

Dat ik geen spons zal zijn die alleen maar alles opneemt en weinig zal uitdelen, maar dat ik een verschil zal zien in mijn geestelijk leven aan het eind van dit jaar.

 

Veel succes en Gods zegen,

Tjitske

 

 

Het oude jaar is nu verdwenen
Voor mij ligt een onbeschreven boek
En op de drempel van het nieuwe jaar
Kom ik voor U met slechts één verzoek.

 

Heer, help mij Uw stem te horen,
en te buigen voor Uw macht.
Laat niets onze liefde toch verstoren,
O houd bij mij de wacht.

 

Dat slechts wil ik aan U vragen,
Het is mijn wens voor ‘t komend jaar
Dat U mij ook dit jaar weer wilt dragen
dat ik samen met U vaar.

 

 

Oppepper

 

 

 

De bekende schrijver George Bernard Shaw schreef de volgende woorden eens aan een vriend: “Waar het om gaat in het leven?

Dat je leeft voor een doel.

Voor een ideaal.

Voor een droom.

Voor iets wat voor jou van groot belang is en waardevol.

Waar je voor brandt en leeft en offert.

Iets waar je alles aan wilt geven tot je bent opgebrand.

Dan ben je een positieve kracht in de wereld en zet je dingen in beweging, en niet langer een klagende kluit modder die moppert en huilt omdat de wereld zich niet schijnt te bekommeren om jouw geluk.”
Geen gek begin voor het nieuwe jaar.

 

 

Woorden van Jezus

Ik stond samen met jou aan het einde van het oude jaar.

Ik hield je hand vast terwijl wij samen terugkeken op het pad dat achter ons lag.

Het pad en het landschap dat wij samen hadden doorkruist.

Wij keken naar de heuvels en de dalen, en naar de groene, grazige weiden waar je gespeeld en gerust had en Ik herinnerde je aan die afgrond, waar je onzeker en angstig langs gelopen was.

En steeds was Ik bij je.
En nu ben je door de poort het nieuwe jaar binnen gestapt.

En weer sta Ik naast je.

Weer reik Ik je Mijn hand.
Samen met jou wil Ik verder reizen.

Er liggen nieuwe, groene weiden op ons te wachten en in de verte zie Ik reeds de toppen van een machtig gebergte.

Ga Ik met je mee?

Kun je op Mij rekenen?
De hemel en de aarde zullen vergaan, maar Mijn woorden en Mijn beloften aan jou zijn niet stuk te krijgen.
Voor jou kwam Ik op aarde en nooit laat Ik Mijn kinderen vallen.

In het verleden niet, dit komende jaar niet en ook niet in de eeuwigheid die voor ons ligt.
Er is zoveel wat Ik je weer wil geven en wil laten zien.

Laten we dus beginnen aan de nieuwe reis die voor ons ligt.

Het wordt weer een geweldige tocht.

 

Elke dag met Jezus is beter dan de dag ervoor;
elke dag groeit mijn liefde voor Hem door.

 

 

 

Wat een begin van het nieuwe jaar!

Toen ik vanmorgen de kamer in kwam om mijn spullen te pakken om naar de dokter te gaan (het wil namelijk niet veel beter worden) zat onze poes in de vensterbank rare miauw geluiden te maken.

Nu is dit niet zo vreemd, daar zij dat altijd doet als zij een vogel ziet.

Dus, ik moest al weer een beetje lachen en liep op haar toe om haar eigenlijk even een aai over haar bolletje te geven.

Maar nog voor ik echt bij haar was, viel mijn mond open van verbazing, verwondering en bewondering.

Eigenlijk kwam er niet veel meer uit dan: oh, oh, oh ....

Dit kon toch echt niet.

 

Was ik een voorheen verbaasd geweest om de vlaamse gaai die in mijn tuin de andere vogels wegjoeg en de meeuwen die zich in mijn tuin te goed deden aan het brood, niets zal mij denk ik ooit nog meer kunnen verbazen dan wat ik net zag.

 

In mijn tuin zat een heuse buizerd met een prooi tussen zijn poten.

Helaas ben je dan altijd te laat met een fototoestel en ik denk ook dat hij schrok van mij bij het raam, want hij koos snel het luchtruim, de prooi stevig vasthoudend.

 

Onvoorstelbaar!

 

Terwijl ik nu zo achter mijn laptopje zit en uitkijk op de rommel die de jaarwisseling heeft achter gelaten, blijft het beeld van de schoonheid en de bijzonderheid van de buizerd half onder een struikje in mijn tuin op mijn netvlies getekend.

Whauw!

 

Op de één of andere manier heeft de buizerd (en aanverwante soorten) op mij altijd wel een bijzondere uitwerking.

Misschien omdat ik hem associeer met de arend en de woorden die in de Bijbel over de arend staan.

Natuurlijk, ik weet best dat je deze twee vogels eigenlijk niet met elkaar kunt vergelijken, maar daar wij hier in Nederland geen arenden hebben, moet ik als ik een buizerd zie altijd aan de arend denken.

En dan komen als vanzelf de woorden uit de Bijbel in mijn gedachten.

Schuilen onder Zijn vleugels.

Op adelaarsvleugelen gedragen.

Zij die de Here verwachten, putten nieuwe kracht, varen op als met arendvleugelen.

Ik zie de moederarend voor me, hoe zij haar jong uit het nest duwt, maar er tegelijk

onder gaat vliegen om hem op te vangen voor als dat nodig is.

Dat is de uitwerking die een buizerd heeft op mij.

 

En dan zat hij nu in mijn tuin!

En nee, ik woon niet buitenaf, maar in een woonwijk.

Okay, wel aan de buitenrand van onze woonplaats, maar toch midden op een hofje.

 

Het woord Hoop lag mij op het hart naast vertrouwen voor dit komende jaar, en hoe zou het ooit meer bevestigd kunnen worden.

 

Het beeld van deze roofvogel in mijn tuin is voor mij een hele bijzondere.

Soms is het maar net hoe je naar de dingen kijkt, of wilt kijken, maar mijn dag kan niet meer stuk.

Al begint mij jaar met een bronchitis en zit alles aan alle kanten vol en doet alles zeer, slaap ik slecht etc., God is er bij en Hij zorgt voor mij.

Hij is mijn hoop!

Hij was er, Hij is er en Hij zal er altijd zijn!

 

 

 

 

Vandaag is het de eerste dag van het nieuwe jaar en ik was een beetje aan het nadenken over wat ik zou schrijven voor vandaag.
Eigenlijk wilde ik iets schrijven over hoop, iets wat in het verlengde ligt van wat ik gister geschreven had, maar er kwam iets heel anders op papier te staan.
De woorden kwamen, werden me als het ware aangereikt.
Het gedicht wat hierdoor op papier is komen te staan is anders dan wat ik ‘normaal’ schrijf.
De boodschap van dit gedicht voor het komende jaar is: Maak er werk van om dagelijkse omgang te hebben met je hemelse Vader.
Iedere dag opnieuw wacht Hij op een ontmoeting met ons.
Iedere dag opnieuw wil Hij ons laten weten  hoeveel wij voor Hem betekenen.
Iedere dag opnieuw wil Hij ons vullen met Zijn Geest zodat wij kracht, wijsheid, inzicht … ontvangen om te kunnen leven naar Zijn wil.
Iedere dag opnieuw verlangt Hij ernaar om ons hart te vullen met Zijn liefde, zodat wij die door kunnen geven, uit kunnen delen.
Hij heeft weet van ieder ding wat in ons leven gebeurt en Hij wil daar zo graag ook deel van uitmaken.
En als wij Hem echt leren kennen, als ons hart heel dicht bij Zijn hart komt, dan krijgt ons leven Hoop door het vertrouwen wat gegroeid is.
Hij verlangt er zo naar dat ons hart gaat kloppen zoals dat van Hem.
Dat wij gaan liefhebben wat Hij lief heeft en gaan haten wat Hij haat.
Maar hoe zou dat kunnen als wij Hem niet kennen?
Hoe zou dat kunnen als wij niet dagelijks in Zijn nabijheid verkeren?
Hoe kunnen we ooit Zijn hart leren kennen, als we geen tijd met Hem, met Zijn woord, door brengen?

Mijn bede voor het komende jaar is, dat velen dagelijks Zijn aangezicht zullen zoeken om Zijn hart te leren kennen en dat het vertrouwen en daarmee de hoop mag groeien en vreugde en vrede je deel zal zijn in elke omstandigheid.

Zo bid ik een ieder Gods rijke en onmisbare zegen toe voor 2012!

 

 

 

Vandaag is de eerste dag van een heel nieuw jaar
en opnieuw ligt het als een blanco schrift open en klaar.
Wachtend om opnieuw te worden ingevuld;
de ene keer zorgvuldig, een andere keer vol ongeduld.

De eerste regels zijn reeds geschreven,
zie maar naar hetgeen je vandaag al hebt gedaan.
En vele regels zullen er nog volgen
voordat het schrift opnieuw vol zal staan.

Weet je, een klein beetje daarvan heb je in eigen hand.
Nee, niet wat er zal gebeuren of hoe de dingen zullen gaan,
maar wel hoe jij er mee omging, hoe je reageerde,
ja, ook dat zal er in komen te staan.

Tja, dat kan soms lastig of misschien zelfs pijnlijk zijn;
we reageren immers niet altijd even goed
op wat er in ons leven gebeurd.
Maar toch, ook dat hoeft niet voor niets te zijn
zolang je maar bereid bent om ervan te leren;
dan zul je zien dat het hele plaatje alsnog anders wordt ingekleurd.

Vandaag is de eerste dag van een heel nieuw jaar
en als een blanco schrift ligt het open en klaar.
Wachtend op elk deel, ja, elk detail van je leven;
wachtend op alles wat er opnieuw wordt in geschreven.

Weet je, eigenlijk schrijft je Maker, je Schepper,
iedere dag als eerste in dat schrift van jou.
Iedere dag opnieuw wil Hij je als eerste laten weten,
dat Hij voor je wilt zorgen omdat Hij zoveel van je hou.

Tja, en dan is het wel heel erg pijnlijk en teleurstellend
als Hij merkt dat jij er vaak niet bent.
O, Hij wil je zoveel geven, iedere dag opnieuw,
maar soms, als je terugleest, is het net alsof jij Hem niet kent.

Als je terugkijk in het schrift van vorig jaar,
de bladzijden van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat,
dan is er slechts een enkele pagina
waar een ontmoeting met Hem op staat.

Weet je, de toekomst ziet er niet echt rooskleurig uit,
het brengt menig mens tot wanhoop, of geeft veel verdriet.
Maar als je dagelijks in Zijn nabijheid komt, je sterkt aan Zijn kracht,
dan kun je altijd verder, want je weet: Hij is het die altijd naar mij ziet.

O, dan groeit je vertrouwen in Hem en Hoop kleurt je leven;
vrede en vreugde worden jou door Hem gegeven.
En wat de toekomst dan ook nog voor jou in petto heeft,
je kunt het aan, want Hij is het die in jou leeft.

En aan het einde van het volgend jaar,
als alle bladzijden dan weer zijn volgeschreven,
kijk dan eens terug naar dat eens zo lege schrift
en zie hoe Hij je iedere dag opnieuw vol liefde heeft omgeven.

 

 

 

 

 

 

Gekomen aan het einde van 2011 lees ik nog eens de woorden die ik geschreven op de laatste dag van het vorige jaar.
Het waren woorden over vertrouwen, maar ook zag ik de tekst terugkomen waar ik vorige maand ook over geschreven had:

Wie op de Heer vertrouwt,
staat als de berg Sion
onwankelbaar vast.

 

(Nee, ik wist echt niet meer dat ik die tekst ook gebruikt had aan het einde van vorig jaar)
 

Vertrouwen, Gods trouw.
Ja, ik had geschreven dat ik ernaar verlangde om God steeds meer en meer leren te vertrouwen en ja, Hij heeft er ook voor gezorgd dat er situaties in mijn/ons leven kwamen waardoor ik (we) dit kon leren.
Opnieuw was het een jaar waarin veel is gebeurd.
Sommige zekerheden in ons leven vielen weg en onzekerheid kwam ons leven binnen.
En te midden van deze dingen klonk Gods woord: 'Vertrouw Mij.'

O, hoe moeilijk was dat soms.
Ik ben juist zo iemand die eigenlijk van zekerheid houdt en haar hele leven op safe heeft gespeeld.
Al viel dat op safe spelen de afgelopen paar jaar al steeds meer weg, doordat ik God beloofd had dat te doen wat Hij op mijn pad bracht.
En aan deze belofte heb ik me ook dit jaar opnieuw gehouden, hoe eng of moeilijk ik het soms ook vond.
Maar als het gaat om zekerheden in je leven die dreigen weg te vallen, dan is het toch best wel moeilijker om daarin zo maar je hoofd te buigen en tegen Hem te zeggen: Heer, ik vertrouw U. Wat er ook gebeurt, hoe het ook gaat lopen, ik weet dat U er bij bent en alles in Uw hand hebt. Ik geloof in U en vertrouw op U, hoe alles ook gaat lopen.
En toch is dat wel hetgeen wat gebeurd is.
God heeft mij dit jaar opnieuw verder geholpen in het leerproces van vertrouwen in  Hem.
Wat een rijkdom!
Nee, makkelijk was het niet, ik heb weer eens vele tranen vergoten voordat ik zover was, maar toch, God was zo liefdevol en zo geduldig om op mij te wachten en mij de tijd te geven die ik nodig had.
Ondanks dat zulke gebeden juist vaak moeilijkheden opleveren, toch blijft het mijn gebed voor de rest van mijn leven dat Hij mij leert om Hem steeds meer en meer te leren vertrouwen.

Maar dan is er nog iets.
Iets wat een paar weken geleden in mijn gedachten kwam en mij sindsdien niet meer loslaat.
En dat is het woord: Hoop.
Een paar weken terug schreef ik nav. het stukje uit de agenda van Max Lucado over Hoop en met het nadenken hierover trof het mij ineens, dat alles wat er afgelopen jaar gebeurd was mij niet alleen meer geleerd had om op God te vertrouwen, maar dat ook met dat leren te vertrouwen op God mijn hoop is gegroeid.
Met andere woorden: Vertrouwen geeft Hoop!
Door ons in situaties te brengen of situaties in ons leven toe te staan, kunnen wij leren om op God te vertrouwen.
En omdat God daardoor heen laat zien dat Hij betrouwbaar is, geeft dat hoop voor alles wat nog komen gaat.
Is dat niet geweldig!

Eigenlijk kom ik nu uit waar het in wezen allemaal om draait, namelijk op een diepe en innige relatie met God, onze Vader.
Op het Hem kennen, niet alleen met ons hoofd, maar vooral met ons hart.
En als ons hart Hem steeds meer en meer wil leren kennen, zich wil verdiepen in wie Hij is en voor ons wil zijn, dan wordt ons leven gevuld met Hoop.
Hoop voor de toekomst, omdat Hij onze toekomst is.

En zo maak ik de balans op van het afgelopen jaar.
De afgelopen dagen voelde ik mij aardig belabberd en lag ik grotendeels op de bank beneden, maar ik wilde toch dit jaar niet afsluiten zonder even stil te staan bij hetgeen waar ik dit jaar mee was begonnen.

Vertrouwen.

Het is een leerproces voor de rest van mijn leven, want er zullen steeds nieuwe situaties komen waarin Hij tegen mij zegt: ‘Vertrouw Mij!’
Maar wat ik ook meeneem naar het volgende jaar is het woord Hoop.
Want met de Hoop komt ook de vreugde en de vrede.
En zo wil ik dit jaar afsluiten.

 

 

Vertrouwen op Hem geeft Hoop voor de toekomst
waardoor vreugde en vrede hun weg vinden naar je hart.

 

          
Vrede laat Ik u, Mijn vrede geef Ik u;
niet zoals de wereld die geeft, geef Ik die u.
Laat uw hart niet in beroering raken en niet bevreesd worden.

 

… en de vrede van God, die alle begrip te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten bewaken in Christus Jezus.

Johannes 14:27
Filippenzen 4:7

 

 

 

 

 

 

 

 

Wegens ziekte tijdelijk even uit de roulatie.

Sorry, hopelijk weer tot gauw.

 

LIeve groetjes, Rita.

 

 

 

Want een Kind is ons geboren,

een Zoon is ons gegeven,
en de heerschappij rust

op Zijn schouder.

En men noemt Zijn Naam

Wonderlijk,

Raadsman,
Sterke God,

Eeuwige Vader,

Vredevorst.

 

 

 

 

 

 

>> In The First Light

      by

      Todd Agnew & Friends

 

 

 

In the first light of a new day no one knew He had arrived

Things continued as they had been while a newborn softly cried,
But the heavens, wrapped in wonder, knew the meaning of His birth,
In the weakness of a baby, they knew God had come to Earth.
  

As His mother held Him closely, it was hard to understand

that her baby, not yet speaking, was The Word of God to man,
He would tell them of His kingdom, but their hearts would not believe,
And they would hate Him and, in anger ,they would nail Him to a tree,

oh.

But the sadness would be broken as the song of life arose,
And the firstborn of creation would ascend and take His throne,
He had left it to redeem us, but before His life began

He knew He'd come back, not as a baby, but as the Lord of every man.
 

Hear the angels as they're singing on the morning of his birth,
But how much greater will our song be when He comes again, when He comes again
Hear the angels as they're singing on the morning of His birth,
But how much greater will our song be when He comes again to Earth,

when He comes to rule.
 

Said the king to the people everywhere, "Listen to what I say,"
Pray for peace, people eveywhere, and listen to what I say.
 

A child, a child, sleeping in the night,
He will bring us goodness and light,
He will bring us goodness and light,
A child, a child, sleeping in the night,
He will bring us goodness and light,
When He comes to rule the Earth,
He will bring us goodness and light.

 

 

 

 

 

 

Gods rijke en onmisbare zegen toe gebeden voor de Kerstdagen, maar bovenal voor het komende, nieuwe jaar.

 

 

Dat Zijn Licht mag schijnen deze dagen
in je huis en in je hart.
Dat Zijn vrede neer mag dalen
in vreugde en in smart.
Dat Zijn Hoop je vooruitzicht mag zijn
in toekomst die wacht.
Dat Zijn Liefde mag zijn
je Bron van kracht.

 

 

Een liefdevolle groet,

Rita

 

 

 

Verwondering en dankbaarheid

om God die mens werd
en deelde in alles;

onze vreugde, onze pijn.

 

Verwondering  en dankbaarheid

om 'Het Licht der Lichten'

Die naar onze donkere

en duistere wereld kwam.

 

Verwondering en dankbaarheid

om de Oneindige te zien

in de armen van haar
die Hij geschapen heeft.

 

Verwondering en dankbaarheid
om Gods plan,
de redding van hen

die verloren zijn.

 

Verwondering en dankbaarheid

om het Lam van God

die al onze zonden
op Zich nam.

 

Verwondering en dankbaarheid

om Jezus, Gods Zoon,

die kwam en ons

eeuwig leven geeft.

 

 

Verwondering en dankbaarheid

diep in mijn hart.

 

 

 

                                                                        Klik voor de muziek op de afbeelding

All the angels stood trembling at this wonder
As the Son entered Adam's world
He the infinite now an Infant laying
In the arms of one He made
Who imagined on this dark night
That the Light of light had come

He is Wonderful
Almighty One
Salvation's Prince of Peace
He is Wonderful
Our God with us the joy of heaven
He is Jesus

One day He'll reveal the mystery of God's wisdom
In His plan to save the lost
He the Lamb of God will change the course of history
When He conquers sins and death
But who imagined on this dark night
That the Lord of lords had come

He is Wonderful
Almighty One
Salvation's Prince of Peace
He is Wonderful
Our God with us the joy of heaven
He is

Wonderful He is Jesus
He is Wonderful
He is Wonderful

Jesus

 

Laat niemand ooit bij je vandaan komen

zonder beter en blijer te zijn geworden.

Wees een vertolking van Gods vriendelijkheid:

vriendelijkheid met je gezicht,

vriendelijkheid met je ogen,

vriendelijkheid met je glimlach.

 

Moeder Theresa

 

 

 

"Bah!" dacht ik.

"Waarom doet niemand iets aan dat kind?"

Ik liep er opzettelijk langzaam langs en keek vol afschuw naar de troep die hij had gemaakt bij de ingang van de winkel waar ik brood wilde kopen.

Er droop chocolade-ijs langs zijn armen dat doordruppelde naar zijn knieën.

Zijn kleren zaten er vol mee.

Naast hem op de warme tegels van de vloer lagen de uitgesmeerde resten van gesmolten ijs.

De chocola kleefde zelfs aan zijn blonde haar.

Ik was verstoord, omdat hij daar maar zat, druipend met ijs aan alle kanten.

Waar was zijn moeder?

Iemand moest toch voor dat kind zorgen!

 

Er sprak een stemmetje binnenin me: "Waarom help jij hem niet?"

Maar ik luisterde liever niet naar dat idee.

Ik had thuis twee jongens, en daar had ik al genoeg mee te stellen elke dag.

Dit kind viel niet onder mijn verantwoordelijkheden!

 

Op dat moment kwam er een vrachtwagenchauffeur de winkel in.

Ik zag hem omdat hij zo'n fel gekleurd hemd aan had.

Nadat hij z'n spullen had bezorgd, vroeg hij de caissière om een papieren handdoekje.

ik begreep direct waar hij dat voor nodig had.

 

Opeens wenste ik dat ik om dat handdoekje had gevraagd.

Ik vroeg me af hoeveel andere mensen langs het jongetje waren gelopen.

Net als ik met afkeurende blikken, zonder ook maar iets te doen.

 

De vrachtwagenchauffeur ging weer naar buiten.

Hij hurkte neer bij het kind en veegde zachtjes, bijna speels, het gezicht en de handjes van het kind af.

Hij praatte vriendelijk tegen het kereltje.

De man kreeg hem niet helemaal schoon.

Een moeder had dat beter gedaan.

Die had dat doekje eerst nat gemaakt en dan hard geboend om hem schoon te krijgen.

Dus ik was even blij voor het ventje dat het geen moeder was geweest die zich voor had ingezet, maar een vrachtwagenchauffeur.

de man maakte er geen drukte over.

Hij gooide het papieren handdoekje in een prullenbak, klom weer in zijn vrachtwagen, zwaaide, toeterde en reed weg.

 Toen ik vertrok keek ik weer naar het kind.

Nog steeds een beetje kleverig, maar toen hij naar me glimlachte, glimlachte ik terug en ik zei: "Hoi!"

 

Ik nam meer mee uit dat winkelcentrum dan alleen dat brood.

 

 

Door: Marion Bond

 

 

 

 

Maria,
wist je dat allemaal?
Heb je ooit maar een moment
vermoed, hoe Zijn leven
zou worden, zou zijn?

Dat Hij als 12 jarige jongen
in de tempel zou zijn,
vol wijze vragen en inzichten;
bezig met de dingen van Zijn Vader,
terwijl jij ronddoolde,
op zoek was naar Hem,
vervuld van wanhoop en pijn?

 

Maria,
kon je ook maar vermoeden
dat jouw Zoon
door de duivel,
op elk mogelijke manier,
verzocht zou worden,
daar in de woestijn?

 

Wist je dat, Maria?
Had je het ooit
kunnen bedenken
hoe Zijn leven zou worden,
zou zijn?

Had je ooit kunnen bedenken
dat Hij aan een Samaritaanse vrouw
om drinken zou vragen?
Dat Hij Zichzelf als Levend Water
aan zou bieden,
tot vergeving en genezing
van al haar zonden en nood?

 

Had je ooit kunnen bedenken
dat Hij 5000 man zou voeden
van vijf broden en twee vissen?
Dat Hij niet alleen harten zou voeden,
maar ook monden
met slechts een paar vissen
en wat brood?

 

Wist je dat, Maria?
had je ooit kunnen bedenken,
dat, toen Hij naar Jeruzalem ging,
dezelfde mensen
die Hem toen toejuichten,
hosanna zongen,
hun mantels neergooiden
voor Hem op de grond,
even later zouden roepen,
zouden schreeuwen
om Zijn dood?

 

Wist je dat, Maria?
Had je het ooit kunnen bedenken
hoe het leven van jouw kind
zou worden, zou zijn?
Wist je wat het betekende
toen je God jezelf aan bood?

 

 

 

Kandelaargemeente Voorthuizen

 

 

 

 

 

 

Na maanden van voorbereiding was het gisteravond dan zover; de Kerstavond voor Vrouwen 2011.
Al vroeg waren we gisteravond aanwezig om alles klaar te zetten en af te stellen voor de avond.
Nog even werd er geoefend.
Een lied, een stukje, een PowerPoint.
De koffie en thee werden in de kannen gedaan; de schalen met hapjes gevuld.
Zo vlak voor aanvang was het nog een drukte van belang.
Ook de vuurkorven waren aangestoken, maar de wind joeg de vuurspetters alle kanten op.
Snel werden ze nog opzij geschoven, zodat iedereen veilig naar binnen zou kunnen.
En langzaamaan druppelden de eerste gasten binnen.

Werden de vrouwen voorgaande jaren onthaald door een grote groep mannen met een mooie rode strik, dit jaar werden ze binnen gehaald in de stijl van de tijd van de geboorte van de Here Jezus.
‘Romeinse soldaten’ stonden bij een paar tafels, alwaar de vrouwen zich in konden schrijven in de boekrollen die er lagen.
Zo werd bij binnenkomst al duidelijk in welke tijd we ons vanavond zouden bevinden en met een kopje koffie/thee in de hand gingen vele vrouwen de zaal binnen, vol verwachting over wat de avond brengen zou.
Het thema was ‘Zijn geschenk aan ons’; de Kribbe, het Kruis en de Kroon bevinden zich in het midden van het podium en is de rode draad voor deze avond.

Dan gaat het licht uit en een stem vanuit achterin de zaal neemt ons in verhaallijn mee naar Nazareth, naar een klein huisje waar de engel Maria vertel dat ze een kindje zal krijgen.
Dan gaat het licht weer aan.
Een trompet klinkt en er verschijnen drie soldaten.
Eentje klimt op de boomstronk die er staat en twee tellen later buldert zijn stem door de zaal.
Tot twee keer toe klinkt er de aankondiging dat een ieder zich dient in te schrijven in zijn of haar geboorte stad.
De boomstronk wordt weggezet en de soldaten verdwijnen uit het zicht.

Samen met elkaar zingen twee kerstliederen; ‘Komt allen te samen en Stille nacht, heilige nacht’ en luisteren vervolgens naar het voor velen zo bekende kerstevangelie uit Lucas 2.

Als de boodschap van de geboorte van de Here Jezus is voorgelezen, worden we aangespoord om onszelf eens af te vragen waar ons kerstfeest nu eigenlijk om draait.
Een gedicht met een indringende vraag.
Waar draait het bij ons om met Kerst?
Zien wij de kribbe achter het kruis?

Dan worden we door middel van het lied ‘Mary, did you know’ meegenomen in een stukje van Jezus ‘leven zoals het werd toen Hij opgroeide.
Terwijl Natasja het lied met de backing Vocals zong draaide een filmpje van het leven van Jezus via de beamer en de indringende beelden versterkten de prachtige klanken en tekst van dit mooie lied.
Met het gedicht wat volgde, liepen we als het ware in vogelvlucht door het leven van Jezus tot en met de intocht van Jeruzalem

Oh, Maria, had je het ooit ook maar voor een moment kunnen vermoeden dat het leven van jouw Zoon zo zou worden, zou zijn ….. ?

Als antwoord op dit alles zongen we samen het lied ‘Licht van de wereld’ en luisterden we naar het lied ‘In the name of the Lord’ gezongen door Natasja.
Daarna werd het opnieuw stil.

Twee vrouwen verschijnen op het podium; een vrouw uit deze tijd en een vrouw uit de tijd van Jezus.
Met het monoloog wat volgde werden we meegenomen door de één naar de vragen van deze tijd ‘Zou het allemaal wel waar zijn wat ze, die christenen, zeggen?’ en door de ander naar het kruis waar zij zich, intens verdrietig, afvroeg hoe dit toch allemaal kon gebeuren.
Een boodschap met vragen door velen gesteld.
Een boodschap van de verlossing en de bevrijding die Zijn lijden en sterven heeft gebracht.
Een boodschap met een aanmoediging om te kiezen.
Een boodschap van leven, van eeuwig leven voor een ieder die in Hem gelooft.
Een boodschap van liefde, van hoop, van uitzicht.

Na de pauze sprak Jeannette Schut over ‘De Kroon’.
Het is zo bijzonder om te horen  en te zien hoe God Zelf alles in elkaar doet passen en overlopen.
Aan de ene kant was alles reeds gezegd en aan de andere kant had God Jeannette de woorden gegeven om het uit te werken.
De boodschap die zij bracht en wat het deed in je hart is niet zo maar in wat woorden weer te geven.
Ik kan slechts wat kernpunten noemen.

We zijn koningskinderen.
We zijn gekroond met heerlijkheid en eer. (Hebreeën 2:7)
Het koningskindschap is van ons doordat God onze Vader is.
Het is voor een ieder die Hem liefheeft.
Het liefhebben is een wilsbesluit, is kiezen.
De belangen van de ander voor die van jou zetten, zelf kleiner worden, de ander verhogen.
Het koninkrijk van God is voor hen die Hem liefhebben en is daar waar Jezus mag wonen en regeren; waar Hij de eerste plaats krijgt.
Daar wordt het zichtbaar.
Door bekering, door een keuze voor God, door Hem lief te gaan hebben boven onszelf, komt Hij op de troon van ons hart en daar wordt Zijn koninkrijk gevestigd; in ons.
Als je ja gezegd hebt tegen Hem, dan ben je dus een koningskind en als zodanig dienen we ons ook proberen te gedragen in en op alle terreinen van ons leven.

Aan het begin hadden een ‘gouden kroon’ ontvangen die we tijdens haar toespraak op mochten zetten; we zijn immers als mens de kroon op Gods schepping.
Aan het eind van haar toespraak werd gevraagd om hem weer even af te zetten.
Het draait immers allemaal om overgave.
Afstand doen van je troon in je eigen hart.
De keuze: laat je je leiden, regeren door Je Vader, de Koning.
Het verlangen, om je te gedragen als een koningskind, in je te laten groeien.
De kroon van heerlijkheid en rechtvaardigheid, van geliefde en bemind zijn te aanvaarden en te dragen met opgeheven hoofd.
Als dit ook ons verlangen was, deze overgave, dan werd ons gevraagd de kroon af te zetten en onder het zingen van het lied biddend weer op te zetten.

Jezus,
Gods heerlijkheid verschijnt,
De Mensenzoon,
de Zoon van God
zal Koning zijn.
Jezus.
Hij offerde zichzelf;
wordt nu verhoogd,
wordt nu gekroond;
Hij is de Heer!

En zijn koninkrijk kent geen grens
en haar heerlijkheid kent geen eind,
nu de majesteit en luister
van de Vredevorst verschijnt,
Hij zal koning zijn.
Hij zal heerser zijn
en regeren met macht
en in gerechtigheid.
Jezus, Gods heerlijkheid verschijnt.

Jezus.
zo lief had Vader ons,
Hij was Gods trouw,
Hij was Gods Woord,
aan ons getoond.
Jezus,
beeld van Gods heiligheid;
wordt nu verhoogd,
wordt nu gekroond;
Hij is de Heer!

Kribbe … Kom vol verwachting.
Kruis … Kijk en kies, overgave.
Kroon … Kniel en aanvaardt het kindschap, koningschap.

Het is stil na de boodschap die Jeannette door mocht geven.
Hoe toepasselijk is het nummer wat dan volgt: ‘We fall down and lay our crowns at the feet of Jesus.’
We knielen neer; eigenlijk staat er, we vallen neer en leggen onze kroon aan de voeten van Jezus.
Eén jonge vrouw deed dat letterlijk; het gouden kroontje wat we allemaal ontvangen hadden, legde zij symbolisch op het podium en na haar volgden er meer.
Een bijzonder en indrukwekkend moment.
Aansluitend beeldde Carolina het uit in haar dans in combinatie met vlaggen en PowerPoint.
De vraag die via de PowerPoint de zaal binnenkomt: Wil jij voor Mij buigen?
De status die wij hebben: Geliefde dochters van de Allerhoogste!
De oproep: Sta op en schitter!
Het antwoord op het waarom: Want uw licht is gekomen, de glorie van de Heer komt over U.
De opdracht: Je bent het zout der aarde; het licht in de wereld.
De komst van Koning Jezus is nabij!

Met woorden is niet weer te geven hoe bijzonder deze opeenvolgende dingen waren.
Het woord van Jeannette - De Kroon; het lied dat we nog onder haar boodschap samen zongen – ‘Jezus, Gods heerlijkheid verschijnt’; het lied van Natasja – ‘We fall down and lay our crowns at the feet of Jesus; en nu de ‘boodschap’ van Carolina op de muziek van ‘The offering’ en ‘The giving’ van M.W. Smith.
Hoe duidelijk was het niet; wij als team mochten het voorbereiden, de aanzet geven, maar Hij, de Almachtige is de grote Regisseur, Die het allemaal heeft voorbewerkt en uitgewerkt in de harten van een ieder afzonderlijk.
Alleen daardoor kon het worden tot één bijzonder geheel.

Onze God is een creatief God, ook humor komt van Hem.
In het stukje wat volgde om mensen kennis te laten maken met de Alphacursus, werden onze lachspieren even aardig aan het werk gezet.
Wat een bijzonder God hebben wij toch.
Klinkt het ene moment een diepe en indringende boodschap; wordt ons hart ontroerd en aangeraakt, het volgende moment kan en mag je heerlijk lachen, zonder dat het één afbreuk doet aan het ander, zonder dat er ook maar iets van de voorgaande boodschap verloren ging.

Samen hebben we nog heerlijk het nummer ‘O happy day’ gezongen, alvorens de avond werd afgesloten en we nog samen staande God de eer brachten met het al eeuwenoude lied: ‘Ere zij God’.

Het was een geweldige avond, waarin we Gods aanwezigheid, Zijn Geest, Zijn leiding, Zijn hand in alles duidelijk hebben gezien en ervaren.
Alle eer en glorie komt Hem en Hem alleen, toe!

 

 

 

 

Iedere maand ontvang ik van de stichting 'His word stands 4 ever' een woord voor de komende maand, welke ik ook iedere keer op deze site plaats.

De afgelopen keer (2 blogjes terug) stond de onderstaande tekst erbij welke ik erg mooi vond en ook graag wil delen, want ik geloof net als Tjitske, dat Gods woord van levensbelang is en we niet zonder kunnen.

Daarom wil ik ook dit stukje graag doorgeven.

 

Wil je zelf graag het woord voor deze maand ontvangen, dan kan dat.

Vul het aanvraagformulier in en je zult het woord voor deze maand voortaan iedere maand ontvangen.

In het archief kun je het 'woord van deze maand' vanaf april 2008 terug vinden/lezen.

 

 

Opgeven >> 'woord voor deze maand'

 

Archief >> 'woord voor deze maand vanaf april 2008'

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

          je hart met hoop

          en je leven met liefde

 

                            December 2011

 
Ik Ben er ……

 

En God zeide tot Mozes: IK ZAL ZIJN, DIE IK ZIJN ZAL!
Zeg maar tot de kinderen Israëls:
Ehjeh ( IK Ben aanwezig) heeft mij tot u gezonden!

 

 

Hallo, ik ben er?

Ik kan dit zo vaak roepen als ik wil, maar ik weet dat mijn roep niet wordt beantwoord.

Er is namelijk niemand die thuis op mij zit te wachten.

Wat voor veel mensen als vanzelfsprekend is, dat er iemand op je zit te wachten, geldt natuurlijk niet voor iedereen.

Denk maar eens aan de alleenstaanden, de zwervers en de daklozen.

Aan de vluchtelingen die in ons land wonen.

Aan hen die alleen in dit leven verder moeten.

Aan hen die hun geliefde hebben verloren, het ongevraagd alleen zijn.

Daarnaast zie je ook steeds meer de individualisering binnen het gezin toenemen. Individualisering, is als een slang: het sluipt binnen in onze woonkamers en geleidelijk aan zie je mensen losraken en zich losmaken van de traditionele verbanden, zoals de familie, de lokale gemeenschap en de kerk, enz.

De mensen willen zelf steeds meer in toenemende mate bepalen hoe zij hun leven
vormgeven.

Het wordt steeds moeilijker voor hen om Die Stem te verstaan die roept.

“Mens waar ben je?

Ik Ben er!

Ik zal er voor je Zijn!”

God, die met ons mee gaat, die bij ons hele wezen betrokken is, die wil er voor ons zijn.

Onze Schepper en Bevrijder, de Altijd Aanwezige, die ook aan de huistafel bij ons wil zijn, tussen ons in.

Wanneer wij met Hem in gesprek gaan zal Hij Zichzelf aan ons bekend maken door Zijn Naam.

Ehjeh asher Ehjeh - “Ik Zal Zijn Die Ik Zijn Zal”.

En niet alleen zal Hij Zich aan ons bekend maken, maar Hij belooft ook Zijn tegenwoordigheid.

Ehjeh, Ik Ben Aanwezig, Ik Zal voorzeker met u zijn, Ik Zal er zijn, en dat moet genoeg zijn. (Ex.3:14)

De Ik Ben, die Zichzelf aan ons bekend wil maken door Zijn Namen. Namen die Hij voor Zichzelf koos om Zijn ware aard en karakter aan ons te onthullen.

Hij is Barmhartig en Genadig, Lankmoedig en Groot van Weldadigheid, Goedertierenheid en Waarheid.

Hij is Rechtvaardig en Trouw.

God die Vertroost en Beschermt.

God die nabij is en die naar ons heeft omgezien en nog zo veel meer.

Hij is dezelfde God die in de avondkoelte met Adam wandelde in de Hof van Eden om met u te willen spreken.

Hij wacht op u.

Hij wil niet alleen aanwezig zijn, maar Hij wil er vóór u Zijn!

Maak gebruik van Zijn aanwezigheid, van Zijn Naam.

Neem uw toevlucht tot El Roi.

“De God Die naar u omziet”.

Hij kent uw omstandigheden.

Door Hem te gaan danken, in welke situatie u zich ook bevind, geeft u Hem de gelegenheid om Zich aan u te openbaren in wie Hij is.

Wordt u heen en weer geslingerd door twijfel, verdriet, angst, eenzaamheid of
zorgen, u zult niet ten onder gaan.

Hij is uw JHWH Jireh, “de Heer Die zal voorzien”.

Laten we Hem geen onrecht aan doen door te denken dat Hij er geen aandacht aan schenkt.

Immanuel - God met ons
Hij Die er was, is er en zal er zijn!

Liefdevolle groet en Gods zegen voor 2012

Tjitske
 

 

 

 

 

Het zijn momenteel roerige tijden.

Wat gebeuren er vele en heftige dingen.

Wat ben ik blij dat ik (lees wij) Hem ken en weet dat Hij voor ons zorgt.

En dat ik het niet alleen weet, maar ook ervaren mag.

Hij is mijn Rots, mijn toevlucht, mijn schild.

 

Het lied 'Immanuël; God is with us', wat ik zondag op mijn site geplaatst heb, is heel belangrijk geweest voor mij de afgelopen dagen.

Steeds opnieuw weerklonk het refrein in mijn hoofd of zong ik het zachtjes voor me uit.

Immanuël, Gods is with us.

Ja, God is met mij, met ons, ook in deze roerige tijden.

 

Is met het feit dat mijn 'zussie' borstkanker heeft de borstkanker onze familie binnengekomen, leek het er nu even op dat het ook in mijn persoonlijke leven binnenkwam en dat is best heftig.

Vooral naast de andere dingen die er spelen.

Maar wat een dankbaarheid dat het toch niet zo blijkt te zijn.

Toch wordt je wel even heel erg stil gezet en overspoeld met allerlei gedachten en emoties, ook al is het van korte duur.

De huisarts, waar ik 's middags direct moest komen, heeft me behoorlijk gerust kunnen stellen, maar het telefoontje van 's morgens zaaide heel wat onrust.

 

Heel even kom je zo een wereld binnen waar je helemaal niet wil zijn, maar waarvan je ook tegelijkertijd weet dat er zich velen in bevinden.

Was alles door waar mijn lieve 'zus' nu doorheen gaat, heel dichtbij gekomen; nu nog meer.

 

Vanmorgen mocht ik horen dat alles goed was; de echo zag er goed uit; de verdichting die op de foto te zien was, was op de echo niet terug te vinden.

(Of heeft U het weggehaald, Here?)

Nu alleen (voor de zekerheid) over een half jaar terug te komen voor een foto en een echo.

Maar velen zullen een ander bericht ontvangen of hebben ontvangen en mijn hart gaat uit naar al die vrouwen.

 

 

Het ging maar om twee dagen, maar toch heb ik alles opgeschreven wat er door mij heen ging.

Wil je het lezen, ga dan verder bij lees meer.

 

 

 

 

Vandaag is het de tweede adventszondag.

Stilletjes aan komt kerst dichterbij.

Ik hou wel van deze tijd naar Kerst toe; van het er naar toe leven.

Het zet je stil om opnieuw te beseffen waarom Hij naar deze aarde kwam, maar ook hoe bijzonder de wijze was waarop Hij kwam.

Het is goed om dat te herdenken, er aandacht aan te schenken, zodat de wereld het niet vergeten zal.

Want, is dat niet hetgeen wat aan het gebeuren is?

 

De ene folder na de andere valt op je deurmat en ze staan allemaal vol met recepten, eten en cadeau's.

Velen weten niet eens precies meer waarom Kerst wordt gevierd; voor velen is het gewoon de gezelligheid, het samen-zijn, een paar extra dagen vrij.

Daarnaast zijn er mensen die zich het vuur uit de sloffen lopen en helemaal op zijn na die dagen door alle stress en drukte.

 

Kerst, de geboorte van de Here Jezus.

Dat het niet de exacte datum, tijd van het jaar of wat dan ook is, doet er voor mij niet toe.

Belangrijk is dat we nooit zullen vergeten dat God mens werd; dat Hij de hemel verliet om ons te redden.

Opnieuw klinkt deze dagen de roep vanuit de hemel naar de aarde.

Nog is er tijd.

Waar je ook doorheen gaat, hoe je omstandigheden ook zijn, je hoeft er niet alleen doorheen, want God zond Zijn Zoon, Jezus - Immanuël, naar ons toe.

 

Jezus, Immanuël, God met ons.

Met jou, met mij.

 

Deze boodschap wil ik uitdragen.

De boodschap van Licht en Heil.

Van vrede op aarde, in de mensen een welbehagen, omdat Hij kwam om ons te redden en een vrede te brengen in onze harten.

Een vrede, die alle verstand te boven gaat.

Een vrede die alleen van Hem komt en Licht brengt in onze harten.

 

 

 

 

 

A sign shall be given
A virgin will conceive
A human baby bearing

Undiminished deity
The glory of the nations
A light for all to see
That hope for all who will embrace
His warm reality
 

Immanuel
Our God is with us
And if God is with us
Who could stand against us
Our God is with us
Immanuel
 

For all those who live in the shadow of death
A glorious light has dawned
For all those who stumble in the darkness
Behold your light has come
 

Immanuel
Our God is with us
And if God is with us
Who could stand against us
Our God is with us
Immanuel
 

So what will be your answer?
Will you hear the call?
Of Him who did not spare His son
But gave him for us all
On earth there is no power
There is no depth or height
That could ever separate us
From the love of God in Christ
 

Immanuel
Our God is with us
And if God is with us
Who could stand against us
Our God is with us
Immanuel
 

Immanuel
Our God is with us
And if God is with us
Who could stand against us
Our God is with us
Immanuel

 

 

 

 

Onze diepste angst is niet dat we onmachtig zijn,
onze diepste angst betreft juist onze niet te meten kracht.
Niet de duisternis, maar het licht in ons is wat we het meeste vrezen.

Wij vragen onszelf af:
Wie ben ik wel om mezelf briljant, schitterend, begaafd, geweldig te achten?
Maar waarom zou je dat niet zijn?
Je bent een kind van God.
Je dient de wereld niet door jezelf klein te houden.
Er wordt geen licht verspreid als de mensen om je heen,

hun zekerheid ontlenen aan jouw kleinheid.

We zijn bestemd om te stralen, zoals kinderen dat doen.
We zijn geboren om de glorie van God in ons te openbaren.
Die glorie is niet slechts in enkelen, maar in ieder mens aanwezig.

 

En als we ons licht laten schijnen,
schept dat voor de ander de mogelijkheid hetzelfde te doen.

Als we van onze diepste angst bevrijd zijn,
zal alleen al onze nabijheid anderen bevrijden.

 

 

 

 

 

Advent,

verwachten.

Uitzien naar de komst

van onze Heer.

 

 

Advent,

verwachten.

God komt naar ons toe

in de gedaante

van een klein mensenkind.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Come, be with me,
all you who carry heavy burdens;
I will give you rest,
I will give you rest.

 

 

 

 

 

 

 

Christ before me,

Christ behind me.

Christ above me,

Christ below me.

Christ to left

and Christ to right.

Christ within

both day and night.

 

 

 

 

 

 

- Amen -

 

 

 

 

Vanmorgen werd ik getroffen door de wijsheid van de Here Jezus.

Door Zijn wijsheid, maar ook door de manier waarop Hij omgaat met zaken, met mensen en ik besefte, dat wij christenen, die Zijn voorbeeld willen volgen, vaak nog heel ver verwijderd zijn, van Zijn manier van omgaan met anderen.

 

De schriftgeleerden en de Farizeeën wilden Jezus in de val laten lopen; ze hadden iets nodig om Hem te beschuldigen en om dat te kunnen bereiken, brachten ze Hem een overspelige vrouw.

Eigenlijk werd deze vrouw door hen misbruikt voor hun eigen doeleinden: Jezus pakken.

Ze hielden Jezus voor dat de vrouw op heterdaad was betrapt en wat de wet van Mozes zegt over overspel en ze vroegen wat Hij er van vond.

 

Wij mensen hebben dan al vaak en gauw ons woordje klaar; de Bijbel zegt dit, dus ...

En voor we er zelf soms ook maar erg in hebben, hebben we iemand al veroordeeld.

Maar Jezus zweeg en boog Zich voorover en schreef in het zand.

Wat Hij schreef staat nergens vermeld, maar het ging geloof ik ook niet zo zeer om wat Hij schreef als wel om Zijn houding.

Hij wist dat ze Hem in de val wilden laten lopen en Hij zweeg.

Jezus liet Zich niet zomaar in verleiding brengen om snel een antwoord te geven, maar Hij nam de tijd.

Ik kan me zelfs zo voorstellen, dat, terwijl Hij op de grond aan het schrijven was, in stilte sprak met Zijn vader.

'Ziet U, Vader, hoe ze zijn, wat ze willen doen?

 Ze gebruiken zelfs deze vrouw om Mij in de val te kunnen laten lopen.

 Het intersseert hun helemaal niets wat er met deze vrouw gebeurd; ze zijn alleen 
 maar op Mij uit, om Mij in de val te laten lopen.'

Jezus had grote liefde en bewogenheid voor deze vrouw.

Ja, Hij wist dat zij gezondigd had en de dood verdiende, maar de schriftgeleerden, de Farizeeën en al die mensen die erom heen stonden, waren geen haar beter.

Daarom kan ik me ook zo voorstellen, dat Hij deze dingen, deelde met Zijn Vader; dat Zijn hart vervuld was van pijn en verdriet om deze dingen die gebeurden.

 

Uiteindelijk, toen ze door bleven vragen, richtte Jezus Zich op en gaf het volgende, wijze en voor ons zeer leerzame antwoord: 'Wie van u zonder zonde is, mag de eerste steen gooien.'

En vervolgens boog Hij Zich opnieuw voorover en schreef op de grond.

 

Hij zei verder niets.

Hij deed verder niets.

 

Ik vraag me af of ze nog één woord hebben gezegd.

Zou er een hoop geroezemoes zijn geweest of zou iedereen met stomheid zijn geslagen?

In ieder geval heeft niemand iets meer tegen Jezus gezegd, noch tegen de vrouw.

Na een poosje richtte Jezus Zich op, iedereen was weg.

En dan pas richt Hij Zich tot de vrouw.

 

'Waar zijn je beschuldigers gebleven; heeft niemand je veroordeeld?'

'Niemand, Heer.'

'Ook Ik veroordeel u niet.

 Ga, maar zondig niet meer.'

 

Welk een wijsheid en inzicht had de Here Jezus.

Hij doorzag de schriftgeleerden en de Farizeeën geheel.

Nu kunnen we zeggen, ja, makkelijk zat, Hij was God, maar er zit een wijze les in voor ons.

Ja, Jezus is God en de Vader liet Hem al deze dingen zien, want Zij waren één.

Maar God heeft ons Zijn Heilige Geest gegeven, zodat Zijn wijsheid ons deel kan zijn.

Maar helaas hebben wij vaak al geantwoord of gehandeld nog voor we naar Hem zijn toegegaan om wijsheid, om inzicht.

Wij mensen zijn vaak heel impulsief in ons handelen.

Wij hebben al snel ons oordeel klaar en zien vaak naar de buitenkant zonder naar het totaal plaatje te kijken.

Wat zijn we daarmee ook een makkelijke prooi voor de boze.

Wat geven we hem een makkelijke ingang om ons in de val te laten lopen.

De boze maakte gebruik van de kwaadaardigheid van de schriftgeleerden en de Farizeeën om Jezus in de val te laten lopen, zo zal hij ook voor ons situaties creeëren om ons in de val te laten lopen.

 

Misschien moeten we deze woorden van de Here Jezus maar goed uit ons hoofd leren, ze inprenten en ze steeds opnieuw in onze gedachten halen.

Ik ben er van overtuigd dat we meer en vaker oordelen dan dat we ons er zelf van bewust zijn.

Jezus houding was een houding van zwijgen, niet gelijk reageren.

Welk antwoord Hij ook zou hebben gegeven buiten het antwoord wat Hij gaf, er zou altijd wel iets in hebben gezeten waar ze Hem op aan zouden kunnen vallen.

Was het niet het één, dan zou het wel het ander zijn.

Het antwoord dat Hij gaf legde een ieder echter het zwijgen op.

 

Jezus leert ons in dit gedeelte twee belangrijke lessen.

Wees bedachtzaam, denk eerst na voordat je wat zegt.

Gods woord zegt: 'Indien iemand van u in wijsheid te kort schiet, hij vraagt de Vader erom en het zal hem gegeven worden zonder verwijt.'

Door de Heilige Geest wil God ons vullen met wijsheid, zodat ook wij zullen weten wat te doen of te zeggen.

Wij moeten veel meer en dichter bij de Vader leven om zo meer op Jezus te kunnen gaan lijken.

 

 

 

 

Heer,

lieve Vader in de hemel,

wat zijn wij mensen vaak impulsief en onbedachtzaam.

Wat hebben wij ons oordeel vaak al gauw klaar en ook veel meer dan we ons er zelf van bewust zijn.

Vergeef mij, Vader, dat ik zo makkelijk en ondoordacht mijn oordeel over iemand vel.

Ik weet ook, Vader, dat het voor U niet uitmaakt of ik iets zegt of alleen denk.

Want noch mijn woorden, noch mijn gedachten zijn voor U verborgen.

U heeft mij vergeven en aangenomen als Uw kind, leer mij door Uw ogen kijken naar ieder ander die ik op mijn weg tegenkom.

Ik was zondig en onrein, en toch nam U mij in genade aan.

Leer mij zo ook om genade te betonen zoals U mij Uw genade betoonde.

Maak mijn hart zacht en ontvankelijk voor Uw Geest en leer mij om in liefde en bewogenheid naar mijn naaste te zien.

Geef mij Uw Geest van wijsheid om te kunnen onderscheiden en zet een wacht voor mijn lippen.

En als mijn gedachten willen oordelen of hun oordeel al weer klaar hebben, wijs U mij dan daarop, opdat ik mijn zonde kan belijden en Uw vergeving zal ontvangen.

Oordeel niet opdat u niet veroordeeld wordt; zegt Uw woord.

Wie van u zonder zonde is, mag de eerste steen gooien.

Laten Uw woorden, Heer Jezus,  steeds opnieuw weerklinken in mijn hart, want ik verlang ernaar om steeds meer op U te gaan lijken.

 

In Jezus Naam,

 

 

- Amen -

 

 

 

Vanmiddag was ik eens in al mijn documenten aan het terug kijken en lezen.

Internet lag er toch uit (voor de zoveelste keer de afgelopen twee weken) dus ik maar weer eens wat neuzen.

En zo kwam ik ineens weer oog in oog  met iets wat ik een aantal jaar geleden heb geschreven.

Ik had nog niet zo lang mijn eerste laptop, maar nog geen eigen site.

En zodoende staat dit geschrevene opgeslagen in mijn laptop en niet in een schrift.

 

Het zijn twee (lange) stukken, geschreven toen ik de cursus voor vrouwen deed bij De Driehoek in Amersfoort.

In het kort heb ik over het ene al wat geschreven en samen met het erbij horende gedicht op mijn site  gezet.

Het andere is een gebed wat ik daarvoor al heb geschreven, op een moment dat een opdracht die wij moesten maken voor de cursus, mij te veel werd.

Twee heel persoonlijke dingen.

 

Ik heb er over nagedacht of ik ze wel hier moet/wil plaatsen, maar als ik kijk naar afgelopen weekend toen ik met Caroline in Koudum was en daar samen met haar mocht vertellen over onze samenwerking, hoe die tot stand is gekomen, de gedichten die ik voor mocht dragen ...

Als ik nu dan toch zie waar ik nu ben, nu sta; wat doen mag en doe, dan, ja dan is het denk ik toch goed om het te plaatsen om zo te laten zien wat God wil en kan doen in je leven.

 

Als wij ons leven in Zijn handen leggen en uit durven te stappen aan Zijn hand, dan gebeuren eer bijzondere dingen.

Nee, makkelijk is het niet altijd; eigenlijk juist vaak heel moeilijk, want er zijn soms vele dingen die je moet overwinnen, maar steeds opnieuw blijkt het de moeite waard.

 

Zeg niet: ik ben een hopeloos geval.

Ik ben nu al zovaak gevallen, het heeft voor mij geen zin meer; laat mij maar.

Ik word/ ben te oud voor dit soort dingen.

Dit is een leugen!

We zijn nooit te oud en we zijn nooit te vaak gevallen om niet meer door God te worden opgeraapt.

Zijn hand is nog steeds uitgestrekt om je te helpen.

 

Dit jaar ben ik 50 geworden en ik heb nog nooit eerder zo het gevoel gehad dat ik leef en tot mijn bestemming aan het komen ben als nu.

Met iedere stap die ik zet word ik meer en meer bevrijd van het juk, de last en de leugens die ik mijzelf heb opgelegd, maar die mij ook door anderen zijn opgelegd.

Het juk van dat ik niet waard zou zijn.

De last van je kan toch niets zou kunnen.

De leugens van de boze die mij murm maakten en mij de moed ontnamen om ook maar iets te doen of te durven.

Allemaal dingen die mij gevangen hielden en mij maakte als degene in Jesaja 52 de verzen 1 en 2.

Terneergeslagen en onder het stof zittend, met ketenen om mijn hals.

Gebonden, slapend, opgegeven.

 

De woorden waarmee mijn site opent, staan daar niet voor niets.

Het was en is mijn gebed, dat de woorden waarmee God mij geroepen heeft, ook anderen geroepen zullen worden.

 

 

 

 

 

Als ik toen was gestopt, op dat voor mij beslissende moment dan die cursus, dan weet ik niet of ik de persoon zou zijn die ik nu ben en aan het worden ben.

Soms moeten we keuzes maken in ons leven, die ons misschien voor ons gevoel alles kosten, maar die uiteindelijk leiden tot de weg van bevrijding en genezing.

 

 

 

Of Koudum en omgeving mooi was?

Daar hebben we weinig van gezien.

Het was grotendeels in nevelen gehuld, maar op onze plaats van bestemming, 'Het Baken' was het geweldig ...

 

 

 

Zaterdagmorgen vertrok ik met een wat mistig tafereel om mij heen.

Gelukkig niet te mistig, maar net zo, dat het een geweldig aanblik heeft.

Halve bomen en struiken, zo'n prachtige laag nevel net boven de grond.

Wat is dat toch verschrikkelijk mooi!

De zon begon langzaam iets te schijnen wat alles nog mooier maakte.

Het beloofde een mooie dag te worden.

Maar vanuit mijn woonplaats moest ik toch nog even eerst bij Caroline langs om ook mijn auto te vullen met spullen.

Want ja, er zou zoveel meegaan, dat het niet in één auto kon.

 

Bij Caroline aangekomen heb ik mijn autootje netjes achter die van haar geparkeerd en terwijl ik binnen van mijn kopje koffie zat te genieten, was Henk Jan, Caroline's echtgenoot, druk bezig onze auto's in te laden met alle spullen die mee moesten.

En ja, dat was deze keer toch wel heel veel.

Maar, het lukte prima en niet lang daarna kwam het seintje: 'het is klaar, hoor!'

 

 

 

Auto van Caroline

 

 

 

Mijn auto

 

 

Ja, Henk Jan had goed werk verricht.

Voor de zekerheid alles ook maar op de foto gezet, want ja, we zouden ook nog weer naar huis moeten en dan was Henk Jan er niet bij.

Dan moeten we (lees eigenlijk: Caroline) het zelf doen.

Maar goed, dit was klaar en we konden vertrekken.

 

De reis naar Koudum verliep voorspoedig en we zijn in één keer goed gereden.

Van de mist hebben eigenlijk geen last gehad, maar vanwege toch een een stukje spanning heb ik weinig van de omgeving gezien.

Toen ik binnenkwam en de paarse muren zag, had ik zoiets van: whoo Caro, dit ga jij mooi vinden.

Paars is de favoriete kleur van Caroline, wat ook duidelijk terugkomt in haar schilderijen.

 

We waren keurig op tijd en na nog een lekker kopje koffie, ging Caroline het juiste plekje op zoeken voor haar schilderijen.

Met behulp van de koster, zijn vrouw en de voorganger kreeg elk schilderij haar eigen plaatsje.

De paarse wand leende zich geweldig voor een aantal van de schilderijen en het stond dan ook prachtig.

 

 

 

 

 

 

 

Vervolgens nog snel de tafel met onze boekjes, kaarten, posterkaarten etc. klaargemaakt en alles was klaar.

Het was nog amper 14.00 uur of de eerste mensen kwamen al binnen.

 

 

 

 

 

 

 

Het werd een geweldige middag.

Iedereen was heel erg enthousiast over de schilderijen, maar ook over onze bundel, de kaarten etc.

 

Al met al kwamen er nog heel wat mensen een kijkje nemen en we hebben heel wat  fijne gesprekken gevoerd.

De warmte en de hartelijkheid deden ons goed en we voelden ons gewoon gelijk thuis in deze gemeente, bij deze lieve mensen.

 

 

 

 

 

 

 

Om 17.00 uur was de expositie afgelopen en vertrokken we naar Woudsend waar we door Douwina, een trouwe leester van mijn site en inmiddels mijn (pen)vriendin ons verwende met een heerlijke maaltijd .

 

Het was heel bijzonder om zo hier in Woudsend te zitten.

Wat kan het toch 'raar' lopen.

Alles wat begonnen met een reactie hier op mijn site en een reactie van mijn kant liep uit op een penvriendschap.

Heel wat mailtjes hebben we elkaar inmiddels al gestuurd en heel veel dingen gedeeld.

En zo kwam ook het moment dat zij vroeg of caroline en ik naar Koudum wilden komen.

Na overleg met de voorganger etc. was het afgelopen weekend dan zover.

Eerst zouden we alleen komen voor een aandeel in de Welkomstdienst, maar al gauw kwam de vraag of we eerder wilden komen voor ook een expositie van de schilderijen.

 

En zo brengt God ons via via op de plaats waar Hij ons wilt hebben en waar wij mogen vertellen aan de hand van de prachtige schilderijen over Gods onvoorwaardelijke liefde en de bijhorende gedichten voordragen.

De dienst zondag was dan ook heel bijzonder.

Het woord dat de voorganger bracht sloot naadloos aan op wat Caroline en ik hadden verteld en voorgedragen.

Zo ook de liederen die we zongen.

Ja, het was heel bijzonder om hier zo te zijn en dit te mogen doen en meemaken.

Wat een groot God hebben wij toch!

Als wij ons openstellen voor Zijn leiding, voor de leiding van Zijn Geest, dan gebeuren er bijzondere dingen.

 

Na de dienst hebben we onze auto's weer volgeladen; bij Douwina nog een hapje gegeten en in de dichte mist weer naar huis gereden, waar we veilig zijn aangekomen.

 

 

 

 

 

D.V. dinsdag 13 december

is er opnieuw een Kerstavond voor Vrouwen

in de Kandelaargemeente te Voorthuizen.

 

Dit jaar willen we met elkaar gaan

van de Kribbe naar het Kruis naar de Kroon.

 

'Zijn geschenk aan ons' is dit jaar het thema

en loopt als een rode draad door het hele programma heen.

 

Ken je de Here Jezus niet?

Of zou je meer willen horen/weten

van Zijn grote liefde voor jou?

Ben je teleurgesteld, afgewezen, verraden?

 

Dan is deze avond iets voor jou,

want er staat Iemand centraal die jou zo oneindig liefheeft.

Hij kwam voor jou.

Hij gaf Zijn leven voor jou.

Zijn Kroon wacht op jou.

 

 

Een liefdevolle groet

en ik hoop je deze avond te mogen ontmoeten.

 

 

 

 

 

 

De stoel in onze woonkamer waar ik altijd zit, staat bij het raam en die stoel is eigenlijk zo'n beetje 'mijn' stoel, 'mijn' plekje.

Op de poef die ernaast staat liggen m'n boeken, op het kastje er schuin voor mijn Bijbel en in het raamkozijn ligt een mooi schrijfblokje, een bronskleurig beeldje van een persoon die gezegend wordt, twee kleine standaardjes met bemoedigende Bijbelteksten en daar bij in de buurt nog een Psalmenkalender, waar je iedere dag een bladzijde van om kunt slaan.

Het is echt helemaal mijn plekje met van alles wat voor mij een bepaalde betekenis heeft binnen handbereik.

Naast mijn stoel op de grond (buiten het zicht) staat nog een tasje met wat dingetjes en daarin zit ook zo'n rond medicijnpotje met Bijbelteksten, die ik eens heb gekregen.

 

Eens in de zoveel tijd pak ik zo'n kaartje waarop beide kanten Bijbelteksten staan en meer dan eens ben ik er door bemoedigd.

Het kaartje zet ik dan in één van die standaardjes.

Het kaartje wat er nu instond, stond er eigenlijk al een tijdje in en ineens vanmorgen, ik had net mijn eerste kopje koffie op, had ik zoiets van; ik ga weer eens een ander kaartje pakken.

Ik pakte het kaartje wat daar stond vast en las nog eens de tekst die erop stond.

 

'Wie op de Here vertrouwen,

zijn als de berg Sion,

die niet wankelt,

maar voor altoos blijft.'

 

 

Een prachtige tekst, een aanmoediging om echt op de Heer te vertrouwen, want dan zullen we standvastige, onwankelbare mensen zijn, of worden als we het leren om te doen.

 

Ik draaide het kaartje ook nog een keer om, om te lezen wat er op de andere kant staat en op de andere kant staan de volgende woorden.

 

'Want geen woord,

dat van God komt,

zal krachteloos wezen.'

 

 

Daaronder staat nog een tekst, maar daar kwam ik nog niet eens aan toe, want ik ervoer op dat moment: nee, ik moet geen nieuwe tekst pakken, dit woord moet blijven staan.

Het was maar een klein, zacht gevoel, gedachte, ... , maar ik pakte het kaartje en zette het terug waar ik het vandaan had.

Ik keek er nog even naar en dacht aan de woorden die erop staan.

'Wie op de Here vertrouwen zijn als de berg Sion, die niet wankelt.'

Vertrouw en je zult niet wankelen!'

Kracht en sterkte zal je deel zijn!

 

Daarna pakte ik het Psalmenkalendertje om de bladzijde daarvan om te slaan op 12 november.

 

'Wie op de Heer vertrouwt is als de Sionsberg,

die onwankelbaar vast staat voor eeuwig.'

 

Whauw, exact dezelfde tekst; weliswaar in een andere vertaling, maar exact dezelfde tekst.

Er zullen velen zijn die ongetwijfeld zeggen gewoon puur toeval, maar daar geloof ik niet in.

Voor mij is het een bevestiging voor het woord wat ik eerder las.

Deze woorden geeft God mij vandaag als aansporing om te midden van alles op Hem te vertrouwen en als bemoediging dat, als ik dat doe, ik als de berg Sion onwankelbaar vast zal staan.

Wat een geweldig begin van deze nieuwe dag.

Wat een heerlijk begin van deze nieuwe morgen.

 

Buiten is het koud en er staat een gure wind.

Zo kan het ook in ons leven zijn.

Alle dingen rondom ons heen kunnen kil en koud en guur zijn, tegen ons aan beuken en proberen binnen te dringen om ons daar ook guur en koud te maken.

En als we geen jas aan doen, dan zullen we ook van binnen steeds kouder worden en misschien zelfs wel ziek.

Een jas biedt bescherming en zo biedt Gods woord ons ook bescherming.

Zijn woorden beschermen ons tegen de leugens van de boze.

Zijn woorden beschermen ons tegen zijn onwaarheden.

Zijn woorden beschermen tegen het kil en koud worden van ons hart.

Zoals een jas ons beschermt tegen de kou en de gure wind, zo beschermt Gods woord ons tegen een kil en koud hart.

Zoals een jas ons warm houdt, zo houdt Gods woord ons hart brandend.

 

Nee, ik weet, een jas is soms niet voldoende; we kunnen hem aanhebben en nog lopen we te rillen van de kou, maar niemand zal het in zijn hoofd halen om die jas uit te doen, want dan krijg je het nog kouder.

Zo is het ook met het lezen van Gods woord.

Soms verwarmt het je niet, begrijp je er niets van, of kun je er niets mee.

En vaak geven mensen het dan maar op om te lezen; ik begrijp er toch niets van, het doet me toch niets ...

En het hart wordt kouder en kouder, killer en killer.

Niet de slimste zet dus om te doen; net zomin als het slim zou zijn om je jas uit te doen als je het nog koud heb met een jas aan.

 

Zoals het lichaam afkoelt zonder die jas, zo koelt het hart af zonder Gods woord.

Zoals een lichaam vroeg of laat dood gaat als we ons niet beschermen tegen de kou, zo zal ons hart sterven als we Gods woord links laten liggen; het niet aantrekken.

 

 

 

 

De laatste tekst die hier nog onder staat, las ik pas later.

 

 

 

Als wij geloven, zal gebeuren wat Gods woord zegt.

 

Buiten schijnt de zon, terwijl de wind en de temperatuur het guur en koud maken.

De zon maakt het allemaal aangenamer en op bepaalde plekjes, waar de wind niet kan komen, kun je je even koesteren in haar warmte.

Zo schijnt ook Gods 'zon' met haar warmte door Zijn woord heen en verwarmt je hart, je leven.

Met het lezen en het aantrekken van Zijn woord kom je op een plaats waar je omstandigheden even op de achtergrond raken.

Je mag je koesteren in de warmte van Zijn nabijheid en Zijn kracht ontvangen.

 

 

 

 

 

 

Bron

van Levend water.

Bron

van eeuwig leven.

Bron

van Hoop,

van Liefde,

van Kracht.

Bron van Licht

in de donkerste nacht.

 

 

- Amen -

 

 

 

 

                            November 2011

                     'His word for women'

 

                                 

 

Deze maand geschreven door: Tjitske Meijer

 

 

 

 

Ziet, Ik leg in Sion een steen des aanstoots, en een rots der ergernis;

en een iegelijk, die in Hem gelooft, zal niet beschaamd worden.

 

 

In de week van 19 september jl. is er gestemd in de Vergadering van de VN te New York voor een Palestijnse Staat.

De uitkomst van de stemming had kunnen betekenen dat het land Israël en dus ook de stad Jeruzalem zou worden gedeeld.

Volgens de Israëlische kranten hadden de Palestijnen 2 stemmen te kort om aan de 2/3 meerderheid te komen in de Veiligheidsraad.

De eenvoudigst lijkende oplossing van dit politieke wereldprobleem is: om de Joodse staat te elimineren, d.w.z. “Israël van de kaart te vegen”.

Jeruzalem is een aanstoot voor de wereld, een zware steen die als een last op de wereld ligt.

Al zullen alle volken ter wereld zich verenigen in een poging haar te verwijderen, toch zullen zij allemaal door haar worden verpletterd.

(Zacharias 12:3-9)

 

Dat de Joden in grote getale terugkeren naar Israel, is simpelweg het werk van God, vergelijkbaar met de Uittocht uit Egypte.

Een gebeurtenis die, toen men deze ongedaan wilde maken, ook leidde tot de totale ondergang van Israëls vijanden.

 

Jeruzalem is het centrum van de wereld, ook wel het HART van de wereld genoemd, de Stad Gods waar de HEERE weer zal wonen en zal regeren.

(Joel 3:17)

Waar alle volken zullen samenstromen om Immanuël 'God met ons' te loven en te prijzen.
Jeruzalem, in het Hebreeuws is de naam van de stad Yeruwshalaim.

Daarin zit het woord “shalam”, dat wij ook kennen van shalom, wat niet alleen vrede, maar ook heelheid betekent.

Het is puur profetisch dat deze stad in haar naam het woordje “vrede” draagt.

Want tot op vandaag de dag is daar nog nooit echt vrede geweest.

Die vrede zal pas komen, wanneer de Vredevorst Zijn zetel in Jeruzalem heeft ingenomen.

 

Het Hebreeuwse woord voor hart is Lebh en de eerste keer dat wij hart tegenkomen in de Bijbel is het hart van God en van Zijn hartzeer, Zijn innige verdriet over de verwildering van de wereld toen God zag……. dat al wat de overleggingen in het hart van de mens voortbracht slechts boos was … smartte Hem dit in Zijn hart.

(Genesis 6:5,6)

 

God zag, zoals een liefhebbend Vader de dwaasheid en koppigheid van een opstandig en ongehoorzaam kind ziet, dat Hem niet alleen boos maakt maar Hem ook verdriet doet.

Het drukt Zijn rechtvaardigheid en heilig ongenoegen tegen de zonde en de zondaars uit.

Onze zonde smartte Hem diep in Zijn hart.

 

Hij heeft verdriet, wanneer Hij ziet dat het hart van Zijn kinderen innerlijk verdeeld is. Het verheffen van menselijke ideeën boven Gods woord is de oorzaak van

verdeeldheid.

Het heeft scheuring gebracht in gezinnen, in kerken en gemeenten.

We beseffen niet dat we daardoor onze geloofwaardigheid in de wereld op het spel hebben gezet.

Jezus waarschuwt ons: “Indien een huis tegen zichzelf verdeeld is, zal dat huis niet kunnen standhouden.”

(Marcus 3:25)

Een verdeeld hart, binnen het gezin, brengt tweedracht, je staat niet langer meer naast elkaar maar tegenover elkaar en uiteindelijk van elkaar!

Een verdeeld hart is onbetrouwbaar.

Al onze gesprekken en daden zullen veranderlijk zijn.

Eenheid zal alleen bereikt kunnen worden, wanneer wij met elkaar de weg van
Christus inslaan.

Laten we ons niet langer ergeren aan Zijn woorden maar in alles Hem gaan gehoorzamen, door op Zijn weg te gaan wandelen.

De Weg die Hij ons heeft getoond is de enige ware Weg!

 

Gods zegen.

      

Een liefdevolle groet,

 Tjitske

 

 

 

Schoorvoetend stap ik in het water van de beek;

het water komt tot mijn enkels.

Ik heb nog de mogelijkheid er makkelijk uit te stappen;

geef mij dat de moed om verder te gaan?

 

    Bij mijn bekering

    mag ik Gods genade ervaren,

    ik ben blij met mijn redding en genezing,

    maar mijn ik-gerichtheid wil nog weleens zorgen baren.

 

    Het is slechts één stap

    in en uit de beek.

    Zal ik sterk genoeg zijn,

    of ben ik slap en week?

 

    Richt ik mij op God,

    laat ik me leiden door Hem?

    Heb ik twijfels
    of luister ik naar Zijn stem?

 

God test ons.

God wil ons leren het goede te doen.

Heer, dreig ik van U af te dwalen, breng mij dan terug op de weg naar U.

We moeten leren ons kruis te dragen, te sterven aan onszelf.

En zo leidt God ons in dieper water en komen we tot aan onze knieën in het water.

We moeten de Bijbel als een paslood langs ons leven houden en kijken of onze muren wel recht gebouwd worden en op het juiste fundament.

De Bijbel moet het richtsnoer zijn van ons leven.

 

    Heer, ik wil vaak zo graag

    zelf de baas zijn over mijn leven.

    Maar wilt U mij, door Uw Heilige Geest,

    onderscheidingsvermogen geven.

 

    Leer mij U te volgen, U te dienen;

    doe mij groeien in liefde naar U toe.

    Laat Uw woord daarbij zijn mijn richtsnoer,

    in alle dingen die ik wel of niet doe.

 

    Maak mij zo standvastig,

    laat mij niet meer zijn als de golven van de zee.

    Die worden  heen en weer bewogen,

    gaan met de winden mee.

 

We behoren Hem toe en niet aan de wereld of aan omstandigheden.

Het brengt ons in nog dieper water; het water komt nu tot aan onze heupen.

Efeze 6 (de wapenrusting) zegt ons om onze lendenen te omgorden met de waarheid.

We kunnen eigenlijk wel zeggen dat daar onze emoties zitten, ons geweten en die zijn vatbaar voor misleiding.

Onze gevoelens kunnen ons misleiden; vaak gebruiken we ons verstand dan niet.

 

De Bijbel spreekt over onze gedachten krijgsgevangen maken.

Onze gedachten vullen met Zijn waarheid.   

Onze gedachten transformeren.  

 

Gods woord maakt ons vrij.

Zo zullen we heilig kunnen leven en één met Christus zijn, want Hij is de waarheid.

Al worstelen en strijden we, we staan aan de overwinnende kant, want Hij heeft de overwinning behaald.

Ons schild van geloof wordt groter als we groeien in geloof en gaan staan in die overwinning.   

Het worstelen met God kunnen we ook zien als tot in onze heupen in het water staan.

Jacob worstelde met God, God toetste hem, God raakte hem in zijn lendenen.

 

    Heer, doe mij afleggen al wat zondig is,

    al wat niet is naar Uw wil.

    Herstel mij in ere,

    maak mij gehoorzaam en stil.

 

    Doe mij dorsten naar gerechtigheid,

    leer mij volharden tot einde toe.

    Een nieuwe naam zal ik ontvangen,

    als ik Uw wil doe.

 

    Ik ben Uw oogappel,

    dat zijn wij allemaal.

    U maakt geen onderscheid,

    voor U is een ieder speciaal.

 

Dan komt het moment dat het water zo diep is geworden, dat we alleen nog maar kunnen zwemmen.

Meedrijven op de stroom van Gods liefde om Hem beter te leren kennen en Zijn stem te verstaan.

Zijn Geest klopt op de deur van ons hart; wil ons Zijn geheimen doen kennen.

Ons bewogen en liefdevol maken voor elkaar, zodat we Zijn liefde doorgeven aan anderen.

Dat we de Vader leren kennen zoals Jezus Hem kende.

We Hem zullen aanbidden in Geest en waarheid; Hem zullen aanbidden om wie Hij is.

 

Onze dorst wordt door de heerlijkheid van God gelest en we willen alleen nog maar afhankelijk zijn van Hem.

Het gaat alleen nog om Hem en niet meer om ons, om mij.

Dan worden we transparant; heiligen ons leven.

Niet meer op eigen kracht.

 

De vrucht van de Geest komt tot rijping.

Galaten 5:22 - De vrucht van de Geest is echter: Liefde, Blijdschap (Vreugde), Vrede, Geduld, Vriendelijkheid, Goedheid, Geloof (Vertrouwen), Zachtmoedigheid en Zelfbeheersing.

Gods koninkrijk openbaren is Zijn wil doen; leven tot Zijn eer en glorie.

Het gaat alleen nog om Hem.

Zijn opdracht is heengaan en vruchtdragen; een opdracht bedoeld om uit te dragen aan de wereld om ons heen. (Johannes 15:16)

 

Zo groeien we uit tot een boom van gerechtigheid; geworteld, diep in het water.

We zijn vrij; want als de Zoon je vrij maakt ben je waarlijk vrij.

Vrij, maar vol van de Heilige Geest.

We zijn het zout der aarde en het licht van de wereld.

 

    Zoveel mensen hebben ons nodig;

    zoveel mensen hunkeren naar wat liefde in hun leven.

    zoveel mensen hebben het nodig,

    dat wij Zijn boodschap uitdragen en hen Zijn liefde geven.

 

    Laat ons Zijn liefde uitdragen

    aan de mensen om ons heen,

    opdat zij hongerig worden naar Hem;

    want zoals Hij is er immers geen!

 

    Laten wij hen brengen bij de Bron van Levend water;

    laten we daarin niet verslappen.

    Laten we recht en fier staan door wie we zijn in Hem;

    en in geloof en vertrouwen altijd doorstappen.

   

 

 

 

 

 

 

 

Heer, wat is het onbegrijpelijk dat U dorst naar ons, dat U naar ons verlangt.

Als ik zie naar wie wij mensen  zijn, naar wat wij allemaal doen, dan is het mij te wonderbaarlijk, te verheven, ik kan er echt niet bij.

 

David zegt dat hij U lang, ja, U vurig verwachtte.

Maar van nature, o God, zijn wij niet op U gericht.

Niemand wendt zich tot God; zegt Paulus, iedereen gaat zijn eigen gang.

 

Leer ons, Heere, te wandelen in Uw Geest; ons vlees te kruisigen.

Kneed en vorm ons, zodat wij meer en meer op U gaan lijken.

U kijkt vanuit de hemel op ons neer; U kijkt of er nog iemand is, die zich tot U wendt.

 

U riep naar Adam in de tuin en U roept nog steeds naar een ieder van ons.

U bent een barmhartig God, U wacht nog steeds.

 

 

 

 

Het werd vrijdagmiddag, tijd voor de workshops.

's Morgens hadden we al gehoord waar we uit konden kiezen.

E'n van de dingen waar we voor konden kiezen was het schrijven van een Psalm.

Door het thema hadden we al wat gespit in de Psalmen en nu lag er de mogelijkheid om zelf eens wat te schrijven en er  vervolgens een mooi lijstje om heen te maken.

Nu is schrijven wel redelijk mijn ding en hoewel ik meestal dan juist voor wat anders kies, besloot ik deze keer het toch te houden op het schrijven van 'Psalm 151', zoals het werd genoemd.

 

Terwijl ik dit schrijf, komt er een vage herinnering boven waarin ik het idee heb, dat en 'Psalm' schrijven altijd nog iets was wat ik had moeten/willen doen.

Het fijne weet ik er niet meer van, maar toch, ergens in de verte van mijn geheugen ...

 

Wat ik wel nog even wil aangeven is, dat het schrijven van deze 'Psalm' geen toevoeging is aan het woord van God, maar een persoonlijk vertolking van wat in mij leeft, van wie Hij is voor mij; dat was de opzet, niet om aanvulling te maken bij de Bijbel.

En zo lag er zelfs voor sommigen een stukje genezing in het schrijven van hun eigen Psalm 151.

 

 

 

 

 

 

Psalm 151

Een Psalm van Rita.

 

 

Heer,

U bent de Rots van mijn bestaan,

de vaste grond onder mijn voeten.

Mijn toevlucht, mijn schild,

op U kan ik vertrouwen,

op U kan ik aan.

 

U bent het die mijn roepen hoort;

mij ziet in elke nood.

Niets ontgaat Uw ogen,

als zij zoekend over de aarde gaan.

 

U hebt mij lief.

Ik ben waardevol en kostbaar

in Uw ogen;

ja, met heel mijn leven
bent U zeer begaan.

 

U verkwikt mijn ziel,

richt mij op wanneer ik val.

U lest mijn dorstig hart,

trekt mij uit het diepste dal.

 

O Heer,

ik wil U loven en prijzen

voor de hoop die U geeft.

U danken

voor Uw trouw en liefde
waarmee U mij dagelijks omgeeft.

 

Geloofd en geprezen
zij Uw grote Naam.

Van nu aan tot in eeuwigheid
loof ik U
met alle heil'gen saam.

 

 

 

 

 

 

 

 

Zalig zij

die hongeren en dorsten

naar gerechtigheid,

want

zij zullen

verzadigd worden.

 

 

 

 

Donderdagavond las ik Psalm 42 nog eens door op mijn kamer en op de één of andere manier kwamen de volgende woorden op papier te staan.

Ze zijn niet van toepassing op mijn leven (tenminste, niet op dit moment), maar Psalm 42 inspireerde mij tot het schrijven van het volgende.

 

 

 

 

 

 

 

Mijn ziel dorst;

wacht op de Heer.

 

  

 

In stille eenzaamheid gehuld

roep ik het uit
naar mijn Heer en God.

Mijn ziel roept,

schreeuwt om hulp.

Mijn ziel dorst
naar het levende, helende water

van mijn God.

 

O Heer,

zie mijn tranen,

zie mijn pijn.

Zie mijn vragen,

al mijn waarom's.

Zie mijn verdriet,
zie de dorre droogte
van mijn ziel.

 

Zie mijn onrust,

zie mijn hunkering naar genezing,

naar een aanraking

van Uw Geest.

 

Mijn hart slaat wild,

mijn hoop lijkt vervlogen.

 

O Heer, mijn God,
hoe lang nog,
hoe lang nog voor U komt
en mijn dorstige ziel bevochtigt,

ja, doorstroomt

met Uw levende water?

 

Toch blijf ik op U wachten;

op U stel ik mijn hoop.

Mijn vertrouwen blijft in U.

 

Ja, in stilte wacht ik
tot U komt
en de dorre droogte
van mijn ziel bevloeit.

 

In stilheid wacht ik,

in vol vertrouwen
dat U mij hoort.

In vol vertrouwen
dat U komt;

dat eens Uw kracht
opnieuw mijn sterkte

zal zijn.

 

O mijn ziel,

gekweld en gepijnigd,

dor en droog,

hunkerend,

wacht;

ja,

wacht op God.

 

Eens zal ik Hem weer loven,

Hem prijzen,

mijn Heer en mijn God.

 

 

 

 

Mijn ziel dorst naar God,

naar de levende God.

 

Mijn ziel verlangt,

mijn ziel hunkert,

mijn ziel roept.

 

Soms schreeuw ik het uit,

soms ben ik stil
en vol van pijn en verdriet.

 

Soms ben ik onrustig

of angstig;

soms vervuld van schaamte,

of trots, of haat.

 

Soms neemt mijn wanhoop de overhand

en klimt een smeekbede naar omhoog:

"Wees mij genadig, o God,

wees mij genadig;

ontferm U over mij!"

 

Soms is er enkel blijdschap en liefde

wat mijn hart vervult

 en mijn loflied stijgt als een reukoffer

naar Zijn troon.

 

Soms ben ik uitgeput, 

is mijn ziel leeg, dor en droog;

zijn mijn doorgangen dichtgeslibt.

Het water kan niet stromen

en staat stil.

 

Maar hoe ik mij ook voel,

welke emotie

zich ook van mij meester maakt;

Heer,

 ik kom er mee naar U,

naar U de levende God.

 

Alles breng ik voor Uw aangezicht,

mijn ziel leg ik bloot voor U,

telkens weer.

Mijn stem verheft zich

en alles deel ik met U.

 

Ik hoef niet bang te zijn,

U hoort naar mijn stem.

U verlangt ernaar

dat ik alles deel met U;

U wilt mij ontmoeten,

steeds opnieuw.

 

U geeft mij Uw woord
tot hulp, tot bemoediging,

als leidraad

voor het leven,

voor elke omstandigheid.

Het uitspreken van Uw woord

 tilt mij op
en brengt mij omhoog.

 

U wilt mij doen groeien,

groeien in geloof en vertrouwen

op U;

U wilt mij leren
niet af te gaan op wat ik voel,

maar op wat U zegt in Uw woord.

 

Och, Heer,

wat zijn onze gevoelens toch gevaarlijk;

wat misleiden zij ons vaak

en brengen zij ons vaak
diep in de put.

Maar geloven,

vertrouwen, op Uw woord

doet ons opklimmen
naar U
en beseffen dat U bij ons bent,

ons beschermt.

 

Heer,

sterk mij in mijn geloof.

Laat het geloof mijn klagen
tot zwijgen brengen,

zodat ik mij niet laat meeslepen
in mijn emoties.

Leer mij staan

in de door U gegeven autoriteit,

ook naar mijzelf.

 

Heer, mijn God,

naar U verlangt mijn ziel.

Van U wil ik het verwachten.

Ik wil Uw naam loven en prijzen,

U lof toe zingen,

zelfs in de diepe nacht.

 

Naar U zie ik op,

naar U zie ik omhoog,

van U wil ik het verwachten,

van U,

mijn Heer en God.

 

Mijn ziel dorst naar God,

ja, mijn ziel dorst

naar de levende God.

 

 

 

Naar de overdenking van Tjitske Meijer

donderdagavond.

 

 

 

 

 

De conferentie is weer voorbij.

Gister, eind van de middag was ik weer thuis.

Mijn hoofd zit vol; voor mijn gevoel zit er zoveel in dat ik niet weet waar ik moet beginnen om het op een rijtje te krijgen voor mezelf.

Op de één of andere manier lijkt het alsof deze keer alles bovenin is opgeslagen en dat alles nog moet zakken of het ebt weg.

Al is dat laatste niet hetgeen ik zou willen.

Daarom zoek ik de stilte en besluit al mijn aantekeningen nog maar eens goed door te lezen en tot mij door te laten dringen.

Eens kijken of ik het allemaal nog een beetje terug kan halen en zo de boodschap, die gebracht is, kan laten neerdalen in mijn hart.

 

Donderdagmiddag rond 15.00 uur kwam ik aan in Doorn en na het inchecken spoed ik mij naar mijn kamer om te zien wat voor moois en lekkers er deze keer op me ligt te wachten.

Op iedere kamer ligt namelijk voor een ieder die op de conferentie komt een zakje klaar met lekkere dingetjes, een pakje drinken en een kaart met een Bijbeltekst speciaal voor jou.

Al weken voor de conferentie zijn ze aan het bidden voor iedereen die komt en de Bijbeltekst komt voor uit de gebeden.

Zo is het woord dat je ontvangt niet een uit de lucht gegrepen Bijbeltekst, maar een woord dat je van God ontvangt.

Heel bijzonder.

Zelf is dit altijd het eerste waar ik naar grijp als ik op mijn kamer komt.

Wat ligt er deze keer voor mij klaar.

 

Deze keer lag er een prachtig, zelfgemaakt tasje (rose/paars, twee favoriete kleuren van mij)waar alles in zat.

Alleen was het pakje sap vervangen door een flesje water; verwijzend naar het thema voor deze conferentie 'Dorst naar God'.

De volgende stap was het openmaken van de kaart en het persoonlijk woord van God voor mij lezen.

 

 

 

 

'Ik behoor aan Jahwe zegt mijn hart, Hij blijft mijn hoop en goed is Jahwe omdat ik mijn hoop op Hem gevestigd heb.

Rita, het is goed om in stilte op redding van Jahwe te wachten. (vrije vertaling)

 

 

 

 

Tja, opnieuw was mijn eerste gedachte, wat moet ik hier nu mee.

Er woeden geen stormen in ons leven op dit moment; eigenlijk is het vrij rustig.

Wel komt er een hele onzekere tijd aan, zou dit ...?

Meteen roep ik mijzelf tot de orde, nee, Rita, geen doemdenken!

 

En ik ga eerst mijn koffertje even uitpakken en vervolgens terug naar de gezamenlijke ruimte waar we gaan beginnen met de conferentie.

Een heel speciaal begin, want 'Stands4ever' bestaat 5 jaar en dat vieren we deze dagen ook een beetje.

De kennismaking met elkaar (we gaan in groepjes uiteen) is deze keer in de eetzaal waar een mini High Tea op ons wacht en onder het genot van al het lekkers leren we elkaar een beetje kennen aan de hand van 10, zeer uiteenlopende, vragen.

Met dezelfde dames zullen we de komende dagen nog twee keer bij elkaar komen om samen te praten over de boodschap die we ontvangen.

Praktisch aansluitend is de broodmaaltijd en daarna hebben we even tijd voor onszelf tot de avondstudie begint.

Ik ga naar mijn kamer en neem opnieuw het woord wat ik ontvangen heb in mijn hand

en opnieuw laat ik mijn gedachten erover gaan.

Ik besluit het uit te schrijven op mijn eigen manier om het zo voor mezelf eigen te maken en tot een persoonlijke boodschap van God voor mij.

Als eerste schrijf ik de volledige tekst over uit mijn Bijbel.

 

 

Mijn deel is de HEERE, zegt mijn ziel,

daarom zal ik op Hem hopen.

Goed is de HEERE voor wie Hem verwacht,

voor de ziel die Hem zoekt.

Goed is het te hopen en stil te wachten

 

Voor een andere vertaling: <<klik hier>>

 

 

Hem nu Die bij machte is te doen ver boven alles wat wij bidden of denken, overeenkomstig de kracht die in ons werkzaam is ...

 

 

Deze woorden neem ik mee en bewaar ze in mijn hart voor als er stomen komen.

Dit is mij getuigenis.

Hij is mijn hoop.

Hij is mijn houvast.

In Hem ligt mij rust en vrede, mijn redding en mijn kracht.

 

 

 

Zo, er komt toch iedere keer wel een hoop kijken voordat ik weg kan naar 'mijn' jaarlijkse vrouwenconferentie.

Maar ik heb er weer erg veel zin in.

Morgen nog even zorgen dat het huis weer schoon is en het laatste wasje wegwerken en mevrouw is klaar om donderdag heerlijk weg te gaan.

Manlief zorgt voor de rest.

(Geweldig, hè!)

 

 

Het thema is deze keer: "Dorst naar God", naar Psalm 42 vers 2 en 3.

 

Gelijk het hert dat reikt naar waar het water stroomt,

zo in verlangen reikt mijn ziel naar U, o God.

Mijn ziel lijdt dorst naar God, naar God die leven is;

wanneer mag ik opgaan dat ik voor God verschijn?

WB

 

Een andere vertaling zegt:

 

Zoals een hert schreeuwt naar de waterstromen,