Met een paar vrouwen komen wij eenmaal in de maand bij elkaar om te bidden voor  vervolgde vrouwen.
We schrijven vervolgens één of meerdere kaarten voor de vrouwen waarvan Open Doors de namen geeft en er tevens voor zorgt dat ze ook op de plaats van bestemming komen.
Af en toe hoor je (gelukkig) ook hoe het verder ging of zien we foto’s van de vrouwen met de kaarten.

Een keer per jaar is er een speciale ontmoetingsdag; de Women to Women-dag.
Afgelopen zaterdag was de Women to Women-dag in de Chr. Gereformeerde Kerk in Ermelo.
Een speciale dag voor vrouwen die een bewogen hart hebben voor de vervolgde christenvrouwen.
Hoewel ik inmiddels alweer een tijdje deel uitmaak van een Gebeds- en schrijfgroep van women to Women (verderop daarover wat meer) was ik op zo’n dag nog niet eerder geweest.
Dit was voor mij dus de eerste keer om met wel tweehonderd vrouwen samen te komen om te luisteren naar de verhalen van en over de vervolgde christenvrouwen en de landen waar zij wonen.
Deze keer stonden de vrouwen uit Centraal-Azië centraal.

Het was een indrukwekkende dag en dat kon natuurlijk al niet anders, omdat het een dag was die in het teken stond van de Vervolgde Christenvrouwen.
En dan maakt het even niet uit welk gebied of land zij wonen.
Het is indrukwekkend, omdat alle dingen waar deze vrouwen mee geconfronteerd worden, ons eigenlijk vreemd zijn.

Het was dan ook goed om deze dag te beginnen (naast gebed natuurlijk) met een Bijbelstudie.
Eerst Gods woord open en daarna verder.
Anneke Companjen sprak over ‘Geloof, hoop en liefde’, niet vanuit 1 Korinthe 13, zoals je zou verwachten, maar vanuit Johannes 14.
wat mij als eerste trof was hetgeen zij zei over de hoofdstukken 13 t/m 17 (uit het Johannes-evangelie), namelijk dat  Jezus daar Zijn hart deelt met Zijn discipelen.
Dat raakte mij diep.
Vlak voor Zijn lijden en sterven deelt Jezus Zijn hart met Zijn discipelen.
Hoewel ik deze hoofdstukken al zo vaak gelezen heb, doet het mij verlangen naar ze opnieuw te lezen, om deel te hebben aan wat de Here Jezus gedeeld heeft met Zijn discipelen.
Het wekt het verlangen in mij, om samen met de discipelen, opnieuw te zien wat er in het hart van de Here Jezus leeft.
Het thema werd in deze studie als het ware praktisch gemaakt vanuit het hart van de Here Jezus.

Vervolgens werden we meegenomen naar Centraal-Azië.
Er werd wat verteld over de vrouwen uit deze landen, een stukje geschiedenis en de mate van vervolging.
Ook werd er iets verteld over in welke omstandigheden men daar leeft en dan natuurlijk in het bijzonder de positie van de christenvrouw in deze landen.
We kregen een glimp te zien van de armoede die daar heerst, de werkeloosheid en de gevolgen daarvan.
Het is bijna onmogelijk voor ons, die in het vrije westen leven, om je een voorstelling te  maken van de positie van onze zusters in die landen, de dingen waarmee zij worden geconfronteerd.
Vrouwen hebben in die landen weinig tot geen waarde, het huiselijk geweld is groot en dit is niet zo verwonderlijk als je je bedenk dat alcohol en drugs daar zo goedkoop zijn.
Abortus, mensenhandel, prostitutie, ze staan er alleen voor.
Van straat geplukt worden, gekidnapt, uitgehuwelijkt.

En toch zijn deze mensen, in hun grote armoede erg gastvrij.
Ze delen van het weinige dat ze hebben.

De media is negatief over de christenen.
De druk vanuit de Islam en de maatschappij is groot.
Christen-zijn betekent je baan kwijtraken als ze er achter komen, niet kunnen studeren, uit je huis gezet worden, afgesloten worden van gas en water, zelfs niet normaal begraven kunnen worden.
En in deze dingen delen je familieleden mee, dus de druk vanuit de familie is dan ook zeer groot, want je bent als christen een schande voor je familie.
De reputatie van familie is het belangrijkste.
Christenen worden gezien als mensen die het land bevuilen.

De verhalen over verschillende vrouwen raken me diep.
Hun toewijding, hun geloof, hun strijd, de onmogelijke keuzes waar ze soms voor geplaatst worden, roepen de nodige emoties op.
Hoe zou je onbewogen kunnen blijven onder deze verhalen.
 
De woorden van één van deze vrouwen heb ik opgeschreven:

Als ik eenzaam ben,
als er beproevingen zijn,
dan hol ik naar God toe.
Ik bid.
Ik blijf staan.
Ik blijf dienen.

Zou ik dat kunnen zeggen in zo’n positie?
Al is het misschien beter om mezelf af te vragen: kan ik dat zeggen in de moeilijkheden van mijn eigen leven?

Het was goed om even te kunnen gaan eten en zo even afstand te kunnen nemen van alles wat ik gehoord had.
Even alles laten bezinken, zodat er ruimte komt.

’s Middags ging het programma verder en kregen we het een en ander te horen over de kaarten die geschreven worden.
Wat was het mooi om te zien (foto’s) en te horen wat het met de vrouwen doet om post te krijgen, maar ook welke uitwerking op de mensen om hen heen het kan hebben als zij in de gevangenis zitten.
De vreugde op hun gezichten, de verhalen over hoe het hen bemoedigd dat er door zoveel andere vrouwen aan hen wordt gedacht en voor hen wordt gebeden.
het motiveer mij nog meer om te blijven bidden en schrijven.
Te meer nog als ik hoor wat er gezegd wordt.

‘Iedere kaart is een hand van een christen die de ander vasthoudt.’

Daar word ik stil van.
En dan kun je natuurlijk niets anders doen dan een kaartje schrijven.
Eén van de medewerkster gaat binnenkort op reis en de kaarten, die we deze middag schrijven, neemt zij mee.
Als ik dan opnieuw de woorden van hierboven lees, dan zie ik het als het ware voor me, hoe al die kaarten handen worden die de vrouwen daar vasthouden.

De video’s, PowerPoints en foto’s die we deze dag zien, helpen mee om diep bewogen te raken met onze zusters zo ver weg in zulke moeilijke omstandigheden.
Het moedigt je aan en inspireer je om biddend naast deze vrouwen te gaan staan.

Open Doors doet wat zij kan.
Hoe belangrijk is goede lectuur en Bijbels, boeken, kalenders, posters.
En wat is het belangrijk om mee te gaan me de tijd waarin we leven dmv. video, film, audioboeken, USB-stick.

Er is veel vraag naar vertaalde boeken van o.a. Stormie Omartian zoals ‘De kracht van de biddende vrouw’.
Ze gaan bidden voor hun mannen en veranderingen vinden plaats.
Wonderen gebeuren.

‘Van deurmat tot kostbare kroon.’
De vrouwen worden daar opgevoed als zijnde van geen waarde.
God verandert door de Heilige Geest deze denkwijze.
Seminars, conferenties die georganiseerd worden, helpen mee aan herstel en genezing.
Brengen nieuwe moed, nieuwe initiatieven en visies.
Vrouwen komen bij elkaar onder het mom van een kookgroepje en bouwen elkaar op, bemoedigen elkaar, delen praktische zaken.

Er is nog zoveel meer hulp nodig.
Op economisch gebied, de maatschappij laten zien dat christenen geen vergif zijn, een veilige plek creëren voor vrouwen die uit huis gezet zijn en hen weer helpen aan woonruimte en werk.
Meelopen.

Maar hetgeen altijd en overal door iedereen gevraagd wordt, is: ‘Willen jullie voor ons bidden?’
En zo namen we ook een moment de tijd om te bidden voor onze vervolgde zusters in Centraal-Azië.

Als afsluiting van de dag werd er nog aandacht geschonken aan ‘Walk for Women’.
Gesponsorde wandeltochten die je kunt organiseren voor onze vervolgde zusters.
Open Doors – Women to Women – heeft speciale pakketten klaarliggen met alle benodigde informatie.
Eén vrouw vertelde wat over de door haar georganiseerde tocht en daar kregen we ook een impressie van met het filmpje wat er gedraaid werd.

En zo kwam er een einde aan een indrukwekkende dag.
Wat is het goed om eens stil te staan bij de vervolgde kerk, bij vrouwen zoals jij en ik, maar die niet die vrijheid hebben die wij hebben en die niet behandeld worden zoals jij en ik.
Het zijn geen heilige vrouwen, maar echt vrouwen zoals jij en ik, alleen in omstandigheden die wij ons nauwelijks voor kunnen stellen.
Laat het ons hart raken, laat het ons hart bewogen maken en laten we in actie komen en onze handen vouwen voor deze vrouwen die onze zusters zijn.
Richt een Gebeds- en schrijfgroepje op, of kijk waar een groep is en sluit je aan.
Open Doors help je graag op weg.

 
Tot slot.
Momenteel lees ik net het boekje ‘Ontwapenend gebed’ van Anne van der Bijl en Al Janssen en daarin kwam ik een paar heel bijzondere dingen tegen, waarvan ik er graag twee wil delen als aanmoediging om te gaan bidden voor deze vrouwen en anders om je in ieder geval er toe aan te sporen om er eens over te gaan nadenken.

Eén is een gebed dat Al Janssen bidt voor elke reis die hij maakt en de tweede is wat gebed doet.

Heer, laat mij zien wat U ziet,
horen wat U hoort,
liefhebben wat U liefhebt,
haten wat U haat
en voelen wat U voelt.

“De onzichtbare hand van God wordt in beweging gebracht door gebed.”
 
 
Voor meer informatie kun je gaan naar: Open Doors - Women to Women
 
 
Lees meer...
 
 
 
Gistermorgen hadden wij weer onze maandelijkse gebedsochtend voor de vervolgde vrouwen.
(Zie info: Women tot Women van Open Doors)
Het leed van deze vrouwen raakt een ieder van ons groepje iedere keer opnieuw.
Soms zitten er echter hele bijzondere verhalen tussen.
Zo ook deze keer.
Mocht je je ooit afvragen of gebeden worden verhoord, dan is dit verhaal wel het bewijs daarvan.
 

Een Islamitische vrouw was christen geworden.
Vanaf dat moment keerden zowel haar man als haar familie zich tegen haar en lieten haar compleet links liggen.
Ze waren allemaal erg boos op haar en wilden pas weer contact met haar als zij zou terugkeren naar de Islam.

Maar deze vrouw begon te bidden en ze bad voor haar man, haar familie en haar land.
Deze vrouw werd een vrouw van gebed en ondertussen deelde zij het evangelie van Jezus Christus met wie zij kon.
Na een aantal jaren werd haar gebed verhoord en kwam haar man tot geloof in Jezus Christus.
Vanaf toen vertelden zij samen over de liefde van God voor alle mensen.

Maar haar familie wilde nog steeds niets van haar weten, ze waren nog steeds boos.
Maar christenen om haar heen baden met haar mee om verandering in de houding van haar familie.
Na twee jaar mocht zij op bezoek komen bij haar familie.
In het huis van haar familie was een neefje, die al sinds zijn kindertijd voortdurend pijn in zijn been had.
De vrouw, die de kracht van het gebed kende, vroeg of zij voor hem mocht bidden en na haar gebed was de jongen volkomen pijnvrij en genezen.
Dit wonder maakte zo’n grote indruk op haar familie dat ook zij tot geloof kwamen.
En uit deze familie is een huiskerk gegroeid.

Heel vaak zijn de verhalen zeer schrijnend, vol verdriet en leed, moeiten, zorgen enz.
Wat is het geweldig dat ook deze verhalen er zijn.
Verhalen van verhoorde gebeden.
Verhalen van wonderen.

Wat een aansporing om te blijven bidden!
Wat een aansporing misschien om te gaan bidden voor deze vervolgde vrouwen!

Maar misschien ook wel een aansporing om te blijven bidden voor heel dichtbij, voor in je eigen gezin misschien wel of je eigen familie.
God hoort en verhoort onze gebeden ongeacht waar ze vandaan komen.
Dat dit verhaal ook een bemoediging mag zijn voor jou als je misschien al heel lang bid voor iemand die je zo lief en dierbaar is, maar die de Here Jezus niet kent.
Blijf bidden en heb vertrouwen, net als deze vrouw.

 
 
God zegene je en je gebeden.
 
 
Lees meer...   (2 reacties)
 
 
 
 
 
 
 
 
Vanmorgen kwamen we weer samen om te bidden voor onze vervolgde zusters.
Voor we begonnen te bidden lazen we Romeinen 12:9-21.
 
Onderlinge liefde
 
Laat de liefde ongeveinsd zijn.
Heb een afkeer van het kwade en houd vast aan het goede.
 
Heb elkaar hartelijk lief met broederlijke liefde.
Ga elkaar voor in eerbetoon.
 
Wees niet traag wat uw inzet betreft.
Wees vurig van geest.
Dien de Heere.
 
Verblijd u in de hoop.
Wees geduldig in de verdrukking.
Volhard in het gebed.
 
Wees deelgenoot in de noden van de heiligen.
Leg u toe op de gastvrijheid.
 
Zegen wie u vervolgen.
Zegen hen en vervloek hen niet.
 
Verblijd u met hen die blij zijn, en huil met hen die huilen.
 
Wees eensgezind onder elkaar.
Streef niet naar de hoge dingen, maar houd u bij de nederige.
Wees niet wijs in eigen oog.
 
Vergeld niemand kwaad met kwaad.
Wees bedacht op wat goed is voor alle mensen.
 
Leef, zo mogelijk, voor zover het van u afhangt, in vrede met alle mensen.
 
Wreek uzelf niet, geliefden, maar laat ruimte voor de toorn, want er staat geschreven: Mij komt de wraak toe, Ik zal het vergelden, zegt de Heere.
 
Als dan uw vijand honger heeft, geef hem te eten, als hij dorst heeft, geef hem te drinken, want door dat te doen, zult u vurige kolen op zijn hoofd hopen.
 
Word niet overwonnen door het kwade, maar overwin het kwade door het goede.
 
 
 
Een heel bijzonder Bijbelgedeelte als we dit plaatsen naast de gebedsbrieven,
naast alles waar onze vervolgde zusters mee te maken hebben.
Wat dienen zij de Here vurig, zijn ze geduldig en volhardend.
Ook valt het me vaak op in de gebedsbrieven hoe vergevingsgezind of in ieder geval hoe de wil tot vergeving aanwezig is in deze vrouwen ondanks wat hen is aangedaan.
Welk een les kunnen wij hiervan leren!
 
Maar we worden in dit Bijbelgedeelte ook aangespoord om deelgenoot te zijn in de noden van de heiligen, dus ook deelgenoot in het lijden, het verdriet, de pijn van onze vervolgde zusters.
Blij te zijn met hen die blij zijn; te huilen met degenen die huilen!
 
Zou ik kunnen zegenen in deze omstandigheden?
Zij roepen ons daartoe vaak op.
Geen kwaad met kwaad vergelden, maar het aan God overlaten.
Goed doen, goed zijn.
Vurige kolen ...!
 
Als laatste zegt Gods woord hier: Word niet overwonnen door het kwade,
maar overwin het kwade door het goede.
 
Zo'n waar woord, maar hoe moeilijk is het niet om goed te zijn voor hen die jou kwaad doen?
En toch?
 
Opnieuw lezen we lezen ochtend over de zorgen van deze vrouwen, maar tegelijkertijd over hun vertrouwen wat ze in God blijven houden.
Opnieuw lezen we over mishandeling, afwijzing en verstoten worden en toch de liefde die zij blijven houden voor hen die hen dit aan doen.
We lezen over hun angsten en onzekerheden, en toch blijven zij God dienen, hun vertrouwen op Hem stellen, hun hoop van Hem verwachten.
We lezen van vreugde en dankbaarheid voor wat Hij voor hen heeft overgehad en heeft gedaan.
Hoe zij bereid zijn hun leven af te leggen voor Hem, omdat Hij hen iets gegeven heeft wat ze nooit meer kwijt willen.
 
 
Lieve Vader in de hemel.
Opnieuw kom ik bij U om al deze vrouwen, waar we vanmorgen voor hebben gebeden, voor Uw troon te brengen.
U kent hun namen; we hebben ze vanmorgen genoemd.
Heer, ik bid dat U hun lasten verlicht, hun zorgen overneemt.
Genezing brengt in alle pijn van verstotenheid en afwijzing en mishandeling.
Genezing naar Geest, ziel en lichaam.
Ik bid U om kracht en sterkte, om vertrouwen en hoop, om bescherming en vrede, om nieuwe mogelijkheden.
Open harten van naasten en familie.
Raak aan en openbaar Uzelf.
Voorzie in wat zij nodig hebben en wees hen genadig.
Ontferm U, Heer, ontferm U.
 
In Jezus Naam.
 
 
 
 
- Amen -
 
 
 
 
Lees meer...



Sinds korte tijd maak ik deel uit van de schrijf-/gebedsgroep van 'Woman to Woman' in onze omgeving.
Als we zo samen de berichten lezen en in gebed gaan voor deze vrouwen, dan gaat er heel wat door een mens heen.
Het is verschrikkelijk om soms te lezen waar zij door heen gaan, wat er gebeurd is, hoe zij ervoor staan.
Ik hield het het liefs zo ver mogelijk van mijn bed vandaan, zo moeilijk vond ik het eertijds om mee om te gaan.
Maar dat was niet goed; God drong er bij mij op aan om niet langer mijn hoofd in het zand te steken, maar om voor deze vrouwen op de bres te gaan staan en te gaan bidden.
Deze vrouwen, hun kinderen, hun families, ze hebben zo heel hard nodig dat er voor hen gebeden wordt, aan hen gedacht wordt.
God dringt er bij ons ook op aan om te denken (lees bidden) voor onze vervolgde broeders en zusters.
Vanmorgen wil het 'toeval' nog dat ik in mijn stille tijd Hebreeën 13 las.
Vers 3 dringt er op aan om te denken aan de gevangenen alsof wijzelf met hen gevangen zitten en aan hen die misghandeld worden, hetzelfde kan immers ons ook overkomen.
Het is ingrijpend om zo samen te bidden voor deze vrouwen en/of man - kinderen en families.
Het gaat niet in je koude kleren zitten, je raakt betrokken bij hun levens en wat er met hen gebeurt.
Als één lid lijdt, lijden alle leden; een Bijbelwoord wat hierop zeker van toepassing is.

Ik heb nog een oude nieuwsbrief liggen van Open Doors, van vorig jaar september/oktober.
Deze heb ik al die tijd bewaard, vanwege een gebed wat daar in staat.
Een gebed dat is voor de talloze moeders in het door rampen en geweld geteisterde Pakistan.
Een willekeurige vrouw met kinderen op de foto staat symbool voor deze talloze moeders.
Ik heb het bewaard omdat het gebed me heel diep raakt.
(het gebed is geschreven naar één vrouw en haar kinderen toe en zij staan sym bool voor alle moeders en vrouwen; zelf heb ik de vrijheid genomen het in meervoud te schrijven)
Ik wil het hier plaatsen met de oproep:
Als je dit leest, bid dit gebed, en dan niet alleen voor de talloze moeders alleen in Pakistan, maar eigenlijk voor alle moeders, voor alle vrouwen die om hun geloof in de Here Jezus Christus vervolgd worden.


 
 
 
Heer,
in stil gebed kom ik bij U.

Strek Uw handen uit over het leven van deze vrouwen
en hun kinderen.
Omarm hen met Uw liefde en trouw,
zoals de armen van de moeders om hun kinderen
zijn heen geslagen.
 
Wees bij hen,
als zij zich zorgen maken over de toekomst.
Wees bij hen,
als zij met angst hun kinderen op pad zien gaan.
Wees bij hen,
als zij niet meer weten
wanneer die donkere lange nacht van geweld stopt.

Geef hen hoop, houvast en moed.
Schijn met Uw helder licht op hun leven.
Geef hen een glimlach van blijdschap,
een traan van geluk.
Laat hen een zoutend zout zijn
in de gebroken wereld om hen heen.
 
Geef hen standvastigheid in de strijd van het geloof.
Omgord hen met de gordel van waarheid om hun heupen,
de gerechtigheid als harnas om hun borst.
De inzet van het Evangelie van de vrede
als sandalen aan hun voeten
en laat hen het schild van geloof dragen,
om al het kwade en de vervolging te weren.
 
Vader,
in stil gebed kom ik tot U.
 
Zegen deze vrouwen en hun kinderen,
zegen ook alle mannen die vervolgd worden 
omdat zij Uw grote naam prijzen en aanbidden.
 
 
- Amen -

Lees meer...
 
 
 
"Want wie zijn leven wil behouden,
  die zal het verliezen;
  maar wie zijn leven verliezen zal omwille van Mij,
  die zal het behouden."
 
  Lucas 9:24
 
 
"Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u:
  als de tarwekorrel niet in de aarde valt en sterft,
  blijft hij alleen,
  maar als hij sterft,
  draagt hij veel vrucht."
 
  Johannes 12:24
 
 

 
Ik ben bij het laatste gedeelte gekomen van het boek 'Geheime Gelovigen' van Anne van der Bijl en Al Janssen.
'Hoe reageren wij?' heet dit gedeelte, maar dat laat ik nog even liggen.
Eerst wil ik even alles tot me door laten dringen en verwerken wat ik gelezen heb.
Ik ben ontzettend onder de indruk van alles.
 
Bovenstaande teksten zijn verweven met de levens van de Geheime Gelovigen en de beide teksten krijgen met het lezen van dit boek toch wel een heel andere, een veel diepere, betekenis.
Je leven verliezen omwille van Hem, betekent hier in het vrije westen niet letterlijk je leven verliezen, daar hoef ik hier (nog niet) bang voor te zijn; al wordt de tolerantie in Nederland naar Christenen toe ook langzaam aan minder.
Maar in de streng-islamische landen waarin dit verhaal haar oorsprong vindt, is deze tekst de realiteit van elke dag, de realiteit van hun keuze.
Jezus volgen betekent - weten dat de dood dichtbij is.
 
Als ik de verhalen lees van de verschillende personen uit dit boek, dan ben ik onder de indruk van hun keuzes.
Soms kiezen zij ervoor om terug te keren naar hun land om andere moslims te vertellen van Jezus, terwijl ze weten dat ze daarmee zichzelf, hun gezinnen, hun families blootstellen aan gevangenschap, martelingen, de dood.
Het zijn geen gemakkelijke keuzes en ze worden ook niet lichtzinnig gemaakt, maar de Geest van God drijft hen en de woorden van Lucas 9:24 en Johannes 12:24 krijgen hun volle betekenis in de levens van deze mensen.
Ik denk dat zij, meer dan ons westerlingen, beseffen, dat hun leven de graankorrel, de tarwekorrel is, die in de aarde valt om te sterven om zo vrucht te dragen.
 
Mijn hart doet pijn als ik lees van de vervolgingen, maar nog meer als ik lees over de martelingen die ze ondergaan en op welke gruwelijke wijze ze soms worden misbruikt en/of vermoord.
Ik word stil van al het onrecht, van hun beperkingen, van alle oneerlijkheid.
 
Dan kijk ik naar de vrijheid die wij hebben en hoe wij die ge(mis?)bruiken.
Het is zo gewoon om iedere dag mijn Bijbel te pakken die open en bloot naast mij op de stoel ligt.
Het is zo gewoon om naar een kring of bijbelstudie te gaan.
Het is zo vanzelfsprekend om iedere zondag naar de kerk te gaan en daar samen te komen met medegelovigen en samen Hem te aanbidden en groot te maken, ZIjn woord te horen, buiten op straat er nog over na te praten.
Het is allemaal zo gewoon, zo vanzelfsprekend... 
 
In de verte hoor ik de klanken van hoe God ons zal zegenen als we Hem trouw, eerlijk en oprecht dienen, volgen.
Zegeningen  en voorspoed in materieel opzicht en in gezondheid zullen we ontvangen, zullen ons deel zijn.
Met het horen van deze klanken draait mijn blik naar het Midden-Oosten, naar China, naar Noord-Korea, naar Iran , naar ... vul maar in.
Want met deze woorden wordt over een ieder die te maken heeft met ziekte, met geldzorgen, met noem maar een oordeel geveld.
 
De Bijbel zegt: 'Wie Mij, Jezus, wil volgen, verloochene zichzelf, neemt zijn kruis op zich en volgt Mij.'
Deel hebben aan Jezus heerlijkheid, betekent ook deel hebben aan Zijn lijden.
En dat is iets waar de Geheime Gelovigen heel bewust voor kiezen.
Kiezen voor Jezus houdt voor hen automatisch in dat ze deel krijgen aan Zijn lijden, niet aan zegeningen en voorspoed, rijkdom en geluk.
Al weten ze dat ze door hun lijden heen eens ook deel zullen hebben aan Zijn heerlijkheid.
 
Nog stiller werd ik bij de oproep van de priester aan het einde van het eerste deel van dit boek om niet het kwaad met kwaad te vergelden, maar om hun vijanden
Jezus liefde te laten zien.
 
 
 
 
Lieve Vader in de hemel.
Eigenlijk weet ik niet goed wat ik nu, op dit moment moet bidden.
Zoveel gedachten, zoveel emoties gaan door mij heen, maar U hebt mij gewezen op mijn vervolgde broeders en zusters en daarmee een stukje verantwoordelijkheid gegeven om voor hen te strijden.
En bidden voor hen is strijden voor hen.
Vader, op dit moment kan ik U alleen maar bidden: Ontferm U over hen, ontferm U over hen en wees hen genadig.
U weet wat een ieder van hen het hardste nodig heeft.
Bescherm, bemoedig, onderwijs, troost, voed in Jezus Naam.
En dring ons hart om hen iedere dag opnieuw voor Uw troon te brengen.
Maak zo ons hart zacht en bewogen.
In Jezus Naam.
 
- Amen -
 
 
 
Er is een speciale Gebedskalender die je aan kan vragen en zo kun je iedere dag heel gericht bidden.
Ook is er een speciaal onderdeel voor vrouwen 'Women to Women' en nog veel meer.
Laten we hen niet onze rug toekeren maar hen gedenken in onze gebeden en bemoedigen met een kaartje.
Kijk voor meer informatie op de site van Open Doors: www.opendoors.nl 

 
Lees meer...



 
De postbode is geweest en bij mijn post zat het de nieuwsbrief van Open Doors.
Als ik de nieuwsbrief open, word ik al getroffen door het eerste verhaal.

"Kerst vieren in een werkkamp in Noord-Korea.
 Weten zij dat het Kerst is?"

Ik lees verder.

"Zolang ik naar Christus kijk, verdrink ik niet.
"Opnieuw christenen vermoord.
... met de dood bedreigd.
... werkkamp voor ...
 Het is een wonder dat ik leef."

Zomaar even een greep uit wat koppen uit de nieuwsbrief.

Ik kijk naar buiten en mijn gedachten gaan voort.
Mijn zoon is net even koffie wezen drinken en zelf ga ik zo eerst maar eens mijn boodschappen doen.
Ik ben wat later dan anders; 't was aardig glad vanmorgen, dus maar even gewacht.
Nu dooit het verder en is het al wat minder glad.
Zo meteen stap ik in mijn auto, rij naar de winkel en haal wat ik nodig heb.
Wat extra, voor het geval mijn andere zoon en schoondochter nog komen, want hun ketel is kapot en het is zo wel aardig koud bij hun in huis.
Als hij vandaag niet gemaakt kan worden, komen ze vast wel een keer hier heen, de warmte opzoeken en een hapje eten.

Ik kijk weer terug op mijn beeldscherm en naar de nieuwsbrief van Open Doors die naast me ligt.
Op de laatste bladzijde staat: "Wist u dat deze Kerst...

     2000  Eritrese christenen gevangen zitten in containers, cellen en kerkers?
200.000  geheime gelovigen in Iran alleen fluisterend kerstliederen zingen?
500.000  christenen in de Moslimwereld geen Bijbel bezitten?
  70.000  christenen in Noord-Koreaanse strafkampen niet weten dat het Kerst is?
     1000  kerken in India zich schrap zetten voor mogelijke aanvallen?

Ik kan geen boodschappen gaan doen, zonder eerst mijn ogen te sluiten en te bidden voor mijn broers en zussen in de vervolgde gebieden.
Ik wil mijn ogen niet sluiten voor hun leed, maar wel om hen voor Gods troon te brengen.
Ik kan geen boodschappen gaan doen, zonder eerst een oproep te doen.
Laten we onze vervolgde broeders en zusters niet vergeten deze Kerst.
Kijk op de site van Open Doors wat je kunt doen voor hen, naast bidden voor hen.
 

Laten we hen niet vergeten!

Lees meer...   (3 reacties)


Ik ben een gezegende vrouw.

Ik heb vele verschillende Bijbels.
Ik heb vele, zeer vele prachtige en leerzame christelijke boeken.
Ik heb mijn eigen kamertje waarin ik kan en mag schrijven over van alles wat mij bezighoudt en mijn hart raakt.
Ik heb mijn eigen laptopje waarop ik mijn eigen sites heb kunnen aanmaken en waarop ik alles mag weergeven wat ik schrijf of geschreven heb.
Ik heb mijn eigen email, waarmee ik iedereen van mijn familie, vrienden of kennissenkring van alles kan mailen. 
Ik heb een prachtig postertje op mijn voordeur hangen die iedereen verteld hoeveel Jezus van hem/haar houdt.

Ik ben lid van een gemeente waar ik iedere zondag naar toe kan en mag gaan en mag horen, luisteren, leren, aanbidden, samenzijn met andere christenen.
Ik mag samen bidden en zingen in de kerk, in mijn huis, in mijn auto, op de straat.
Ik mag en kan naar de bidstond in de gemeente, of samen met anderen bidden wanneer ik maar wil.
Ik mag samen met een paar andere vrouwen bezig zijn met de voorbereidingen voor een speciaal Kerstfeest voor Vrouwen.
Ik mag één keer in de maand samenkomen met een groepje vrouwen rondom het woord van God.

Als ik 's morgens opsta, ligt mijn Bijbel naast mijn stoel te wachten.
Als ik naar bed ga, ligt er een dagboekje op mijn nachtkastje te wachten.
Als ik naar mijn kamertje ga, ligt naast mijn laptop een andere Bijbel.
en nog veel meer Bijbels en boeken staan in mijn grote boekenkast.

Op elk moment, wanneer ik maar wil, kan en mag ik bezig zijn met Gods woord, goede boeken lezen, muziek luisteren, maken, spreken, luisteren, doen.

Ik mag ...
Ik kan ...
Ik heb ...
Ik ben ....

Ik ben een zeer gezegende vrouw!

Realiseer ik mij dat?
Soms wel, zoals nu, maar vaak ook niet en klaag ik over dat het koud was in de kerk, of de preek wel erg lang duurde, de spreker ietwat saai en de liederen toch niet helemaal mijn stijl waren of mijn voorkeur hadden.
Of ...
Toch word ik de laatste tijd af en toe stilgezet bij de vervolgde kerk.
Als ik naar de gebedskalender van Open Doors kijk en lees waar er gebed voor gevraagd wordt, dan word ik stil en verstomt mijn klagen.
Soms vervaagt het snel en word ik weer in beslag genomen door de dingen van alle dag of de problemen in mijn gezin; maar de laatste tijd is Gods Geest in mij aan het dringen om mij bewust te maken voor de rijkdom die wij hebben en de nood van de vervolgde Christenen en in het bijzonder de vervolgde Christenvrouw.

De eerste stap die ik daarin genomen heb is het aanvragen van wat informatie, de tweede stap is het aandacht vragen voor dit speciale onderdeel van Open Doors op mijn site.

Vele mooie dingen zijn er geschreven en gemaakt over 'De kracht van het gebed', wat zou het mooi zijn als we daarin ook in gaan staan en vandaaruit gaan opstaan en wandelen.
 
Neem eens een kijkje op de site van Open Doors bij  'Woman †o Woman'.

Stel, zegt de informatie die ik had aangevraagd, stel ...
 
... u leidt een kindernevendienst en u wordt opgesloten
... u hoort op een dag dat uw man is vermoord omdat hij van God vertelde
... uw man gaat er vandoor met de kinderen omdat u de Here Jezus trouw blijft


Kun jij je er wat bij voorstellen?
Ik eigenlijk niet, en het doet mij beseffen hoe belangrijk het is om in beweging te komen en op de bres te gaan staan voor deze vrouwen die onze zusters zijn in de Heer.
Op de bres gaan staan door voor hen te gaan bidden en te bemoedigen met een kaartje.



"Ik verzeker je: al wat je gedaan hebt voor één van mijn zusters hier, hoe onbelangrijk zij ook was, dat hebt je voor Mij gedaan."

Mattheüs 25:40
 
 
Wordt vervolgd.
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl