Mijn geliefde Dochter. (vervolg)
                                   

Mijn geliefde Dochter. 
(vervolg)


Op 10 oktober heb ik een stukje geschreven met als titel :
"Mijn geliefde dochter"
De titel komt van het gedicht wat daar bij staat, zo ook de uitleg hoe het tot stand is gekomen.
Nu heb ik daar een stukje aan toegevoegd wat daarbij hoorde, maar door het ontbreken van de bijbehorende foto, niet eerder kon toevoegen.
Ik ben daar geëindig met de belofte die aan God heb gedaan.

" Heer, Vader, wat U ook op mijn pad brengt, ik ga dat doen. "

En dat heb ik geweten.....
Dezelfde vrouw, die naar me toekwam om me uit te nodigen om één keer in de maand samen te komen met enkele andere vrouwen, om samen te bidden, bijbel lezen/studie, kwam in september met het fantastische idee om opnieuw een kerstavond voor vrouwen te organiseren.
Zijzelf had dat, met medewerking van steeds weer andere vrouwen, al heel wat keren gedaan en nu benaderde ze mij ook hier voor.
Zo'n acht jaar geleden had ik wel één keer een gedicht voorgedragen met zo'n kerstavond en het jaar daarop mijn getuigenis gegeven, maar dat was toen.
Dat was zeven/acht jaar terug.
Er was inmiddels zoveel gebeurd, zoveel verandert.
Nu kwam ze vragen of ik mee wilde helpen met organiseren, en alsof dat nog niet voldoende was, was het eigenlijk ook wel goed als ik de vergaderingen zou leiden, zij zou mij wel ondersteunen en volgens haar, zou ik ook heel goed de avond kunnen presenteren.
Nou, over dat laatste mocht ik natuurlijk wel nadenken, maar volgens
haar kon ik dat harstikke goed.
Ze zag me daar wel staan.
Ja, ja.
"Nu ik nog," zei  ik haar.
Maar wel schoot me mijn belofte aan God door mijn hoofd.
"Heer, Vader, wat U ook op mijn pad brengt, ik ga het doen!"
Lieve help. meehelpen organiseren is één ding, dat doe je niet alleen, maar met elkaar.
Presenteren,... tja....dat is een ander verhaal.

We hebben hele, goede vergaderavonden gehad, waarin het leiden van de vergaderingen me steeds makkelijker afging, onder begeleiding van Rina.
En, ... inmiddels had ik ook ja gezegd tegen Rina om het te gaan presenteren, maar, dat was meer vanuit mijn belofte naar God toe, dan vanuit het vertrouwen dat ik dat kon.

In de tijd naar de avond toe, ben ik me er erg bewust van geworden, dat God mij geen kracht geeft voor iets wat nog moet komen.
In de tijd naar de avond toe, heb ik bewust, iedere keer opnieuw een keus moeten maken om uit te spreken; "Heer, ik vertrouw erop, dat U mij helpen zult, mij de kracht zal geven, de woorden, de moed, die ik daarvoor nodig heb."
Soms ging dat heel makkelijk en kon ik negatieve gedachten heel makkelijk aan de kant zetten - "Heer, alstublieft, in Uw handen, in Uw handen."
Andere keren stond ik maar vroeg op, slapen lukte dan niet meer,  zo vlogen de zenuwen me naar de keel.
Maar ondanks alles, ondanks de zenuwen, ondanks het gebrek aan zelfver-trouwen, was er diep binnenin mij het gevoel van : leuk!??
Ergens diep in mij ontsproot het gevoel van : "Ik geloof nog dat ik het leuk vind ook om te doen, en ook dat ik het kan.!??"
Gods stille aanwezigheid, de zachte, liefdevolle stem van Zijn Geest.

Op de laatste vergaderavond hebben we speciaal voor ieder die iets zou doen gebeden, zo ook voor mij.
Ook op de avond zelf, vlak voor de aanvang, hebben we met elkaar en voor elkaar gebeden.
Geen oog bleef droog en poetsen moesten we wel voorzichtig, want onze make-up moest wel netjes en mooi blijven.
En wat was het goed.
Wat ging het goed.
En wat voelde het goed.
Wat een overwinning !!!
Wat een uitwerking.
Wat een zegen.
Nog als ik er aan terugdenk, speelt er een glimlach om mijn mond van blijde dankbaarheid om wat God voor mij heeft gedaan.
Hij nam mij bij de hand en leidde mij.
"Kom maar,"zei Hij, "vertrouw Mij."
In dit alles heb ik als het ware mijn ogen dichtgedaan en ben gesprongen zonder na te denken.
Misschien is dat vaak wel mijn grootste probleem : ik denk te veel na  en zie daardoor te veel op de omstandigheden.
En hoe meer ik nadenk, hoe meer er mis kan gaan.
Hoe meer ik nadenk, hoe groter en onoverkomelijker de dingen worden.
Ik hoop, dat ik mijn les heb geleerd, maar al zou ik vallen, ik weet, Hij is daar en helpt mij overeind, verbindt mijn wonden, sla het stof van mijn kleren, Hij wast ze desnoods en ik mag het opnieuw proberen.
Wat een God !
Wat een liefde !

De avond is inmiddels achter de rug.
Het verhaal staat een paar logjes terug op 17 december.
Zelfs het verhaal vloeide uit mijn pen.
Nu is het even stil, maar het geef mij wel even de mogelijkheid om dit getuigenis op te schrijven.
Hoe het verder gaat, hoe het verder loopt?
Ik weet het niet, maar ik leg het in Zijn handen en herhaal mijn belofte naar Hem :

 "Lieve Heer, Lieve Vader, wat U ook op mijn pad brengt,
   Ik beloof U, dat ga ik doen."

- Amen - 
Uw geliefde Dochter,

 Rita.

  


Mijn hand in Uw hand.

Ik legde mijn hand in de Uwe
en keek U met grote ogen aan.
Angstig en klein was mijn vertrouwen,
maar U beloofde : Ik zal naast je gaan!

Ik legde mijn hand in de Uwe
en zette aarzelend mijn eerste schrede.
Bang en onzeker, wankel en onvast,
maar diep van binnen ervaarde ik Uw vrede.

Ik legde mijn hand in de Uwe
en regelmatig keek ik U aan.
Dan glimlachte U naar mij teder
en beloofde opnieuw : Ik zal altijd naast je staan.

Ik leg mijn hand in de Uwe
en leer zo op U te vertrouwen.
Steeds opnieuw kijk ik op naar U
en ik weet; op U kan ik bouwen.

 
©Rita.   

Reacties

Mirrykel op 29-12-2008 13:26
Hoi Rita,
Bedankt voor je kerstkaartje online;) Ik heb best wel goeie kerstdagen
gehad, want mn gezondheid gaat iets beter. Dus heb er volop van
genoten... en ben God daarvoor ontzettend dankbaar!!!
Ik hoop dat jij ook heerlijke dagen hebt gehad...
Ik wens jou ook alvast een heel goed, gezond en gelukkig nieuw jaar toe!!!!
 
Je gedicht hierboven raakte me echt...
Ga door met schrijven daarvan want ik weet zeker dat veel mensen daar
kracht uit kunnen halen!
 
Liefs Mirrykel
painpijn op 23-03-2009 11:08
Hey
 
Super mooi zo!
Heb/doe jij mee aan wineenfotoshoot.nl ?
Mishien stomme vraag maar ja..
 
X vero
Rita op 23-03-2009 11:57
Hai Vero.
Fijn dat je dit gedicht zo mooi vind, weet dat de woorden gelden zowel voor mij als ook voor jou.
En wat betreft je vraag, nee, ik weet niet eens wat het is.
Sorry,.

Lieve groetjes terug, Rita.
Douwina op 01-06-2009 11:53
Lieve Rita.
 
Wat een bijzondere site om door te mogen lezen.
Het geeft rust en vertrouwen door alles heen.
Dankjewel voor deze prachtige gedichten, met bemoediging.
Heb er zoveel aan.
Mijn hand in Uw hand.
Prachtig zo bijzonder mooi.
Dagelijks kun je mij dan ook vinden op jouw site.
Gods zegen voor jou bij alles wat je voor hem mag doen.
Vele mensen worden er door bemoedigd.
Veel liefs Douwina.
 
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl